به گزارش خبرنگار اجتماعی برنا، اینکه تک فرزند بودن خوب است یا خیر بحثی ست پیچیده که وقتی پای صحبت و درددل خانواده ها می نشینیم حق را به آنها می دهیم و نیز وقتی از بعد روان با مشاوره ها و کارشناسان امر به موضوع را بررسی می کنیم، از آثار مخرب آن نیز وحشت زده می شویم.

حال با توجه به اوضاع نامطلوب اقتصادی و اجبار به تک فرزندی، چه باید کرد که فرزندمان دچار تعارض و آسیب نشود. در این خصوص با یک روانشناس گفتگو کرده ایم.

مرتاح خادم، روانشناس و مدرس دوره های خودشناسی عمقی در گفتگو با خبرنگار اجتماعی برنا با اشاره به دلایل تمایل به تک فرزندی و آسیب های ناشی از آن اظهار داشت: بخشی از این اتفاق به مسائل اقتصادی مربوط است اما اگر بخواهیم از بعد روان به این موضوع نگاه کنیم، خیلی از مراجعین در پاسخ به عدم تمایل به داشتن فرزند دوم می گویند، چرا باید 2 فرزند داشته باشیم وقتی که می توانیم از میزان امکاناتی که در توان داریم به طور کامل برای تک فرزندمان هزینه کنیم و این مقدار بودجه بین 2 نفر تقسیم نشود.

وی تصریح کرد: نگاه بدبینانه تری نیز در بین زوج های جوان وجود دارد، به این صورت که می گویند چرا باید فرزندی را به دنیا دعوت کنیم که قرار است سختی و مشقت را به دوش بکشد.

این روانشناس افزود: چیزی که توجه ما را به خودجلب می کند این است که تجربه پدر و مادر از زندگی چطور بوده و آیا رشد و تربیتشان با تنش همراه نبوده یا خیر؟

 اما باید گفت که چرا بچه های نسل حاضر و تک فرزندها که زندگی به نوعی مرفه نه از بابت مالی بلکه از بابت روانی دارند، باز هم دچار گرسنگی عاطفی شده و متوقع بودن، خودخواهی، بی تحملی و ... از خصوصیات بارزشان است؟

خادم بیان داشت: امروزه در عین حال که خانواده ها همه جوره فرزندان را تامین می کنند اما بسیاری از آنها دچار گرسنگی  عاطفی شده و از زمین و زمان و دنیا طلبکار هستند بطوریکه همه باید در خدمتشان باشند و به آنها سرویس دهند.

وی ادامه داد: علت این موضوع این است که این فرزندان حاصل پدر و مادرهایی هستند که خودشان در نسلی زندگی کرده اند که توجه کافی را دریافت نکرده،  دیده و فهمیده نشده اند. پدر و مادرهایی که شاید مجبور شدند خود را با عرف، فرهنگ و مذهب پدر و مادر تطبیق داده وروی حرف بزرگتر حرفی نزنند.

این روانشناس تاکید کرد: در اینجا منظور این نیست که بی احترامی کنیم، اما گرفتن حریم خصوصی ، عقاید فردی افراد و سکوت در مقابل مسائلی که تحملشان خارج از توان است ، زندگی نزیسته ایست که متاسفانه در نسل گذشته بسیار به چشم می خورد. نتیجه این نوع رشد و تربیت نیز چیزی جزء افراد و تفریط در تربیت فرزندان و آسیب های مخربی که در آینده به گونه ای دیگر دامن گیر فرزند و والدین می شود، نخواهد بود.

وی تصریح کرد: پدر و مادری را می شناسم که وضعیت مالی بسیار متوسطی دارند اما اتاق کودکشان بی شباهت به اتاق پرنسس قصه ها نیست چرا که از تخت و کمد برند تا مینی یخچال مخصوص نوشیدینی گرفته و دیزاینری که دکوراسیون لوکس اتاق کودک را طراحی کرده، شما را دچار بهت و حیرت می کند.

خادم خاطر نشان کرد: ولی جالب این است که کودک عمیقا احساس خوشحالی ندارد او به طور  ناخوداگاه واقعی نبودن ها و حرص والدین برای دیده شدن، را تشخیص می دهد و این امر در بزرگسالی منجر به تعارض می شود چرا که در کودکی با فراهم بودن بالاتر از حد نیاز، احساس او این است که من خوب و دوست داشتنی نیستم.

این روانشناس در پایان به برنا گفت: بنابراین والدین باید بدانند که فراهم کردن بی رویه امکانات برای فرزندان، عدم آموزش هایی از قبیل " نه " شنیدن و ... در آینده از آنها فردی متوقع، خودخواه، خودشیفته و ناسازگار می سازد که با هر ناملایمتی شاکی می شوند و در روابط اجتماعی و زندگی مشترک با شکست سنگینی مواجه خواهند شد.