به گزارش خبرنگار سلامت خبرگزاری برنا ، همه ما برای یک بار هم که شده تجربه ناخوشایند سرگیجه را داشته ایم. این حالت به شکل احساس چرخش محیط به دور فرد یا خالی شدن زیر پاست. شاید سرگیجه به خودی خود خطری نداشته باشد اما عوارض آن مانند دوبینی، حالت تهوع و عدم تعادل می تواند مشکل ساز شود و در انجام امور عادی و روزمره تداخل ایجاد می کند. سرگیجه می تواند علل متعددی داشته باشد اما آلاینده های  شهری یکی از دلایل ایجاد یا تشدید آن است.

آلاینده های هوا مسمومیت زایی بالایی دارند زیرا منوکسیدکربن 250 بار سریع تر از اکسیژن با هموگلوبین خون ترکیب می شود و باعث تنگی نفس، حالت تهوع  و سرگیجه می شود. از سایر عوامل تشدیدکننده سرگیجه می توان به امواج موبایل، امواج الکترومغناطیسی و آلاینده های صوتی اشاره کرد.

گزارش های متعددی از افزایش شیوع سرگیجه در کودکان مشاهده می شود. این امر باید جدی گرفته شود چون باعث تأخیر رشد حرکتی و بی تعادلی در کودکان می شود که ممکن است از سوی بزرگ ترها به دست و پا چلفتی بودن تعبیر شود و در صورت درمان نشدن مشکلاتی در زمینه یادگیری و اختلال در خواندن و یادگیری ایجاد خواهد کرد.

دکتر مهرنوش مهربانی، پزشک کلینیک سرگیجه در این باره به برنا گفت: « بیشتر کسانی که به علت سرگیجه مراجعه می کنند،  30 تا 70 ساله هستند. در این میان کودکان نیز وجود دارند اما اغلب والدین یا اولیای مدرسه  به این موضوع توجه نمی کنند که می تواند شروع یا تنها نشانه میگرن در کودکان باشد.  با فرارسیدن فصل سرما و افزایش آلودگی هوا، تعداد مراجعات برای سرگیجه هم بیشتر می شود به طوری که به راحتی تا یک سوم بیماران با شکایت سرگیجه مراجعه می کنند.»

این متخصص بیماری های مغز و اعصاب در مورد لزوم توجه به سرگیجه  اظهار داشت: « سرگیجه  علامتی است که  بیمار را آزار می دهد و زندگی او را مختل می کند ، در نتیجه هزینه هنگفتی به فرد و جامعه وارد می شود، بنابراین بازتوانی و درمان آن باید مورد توجه قرار گیرد.

در این راستا نخست باید جدی گرفتن سرگیجه به عنوان سرفصلی در آموزش های پزشکی قرار گیرد؛ همچنین به بیماران آگاهی داده شود که به سرگیجه اهمیت بدهند، زیرا علت آن می تواند از هیچ چیز تا همه چیز باشد، از یک بهم خوردگی مایع گوش داخلی تا سکته مغزی که در هر دو مورد بیمار فقط با شکایت از یک سرگیجه ساده مراجعه می کند. گاهی به بیمار توصیه سی تی اسکن یا ام آر آی می شود اما از سوی بیمار جدی گرفته نمی شود.»

وی در ادامه افزود:  « سرگیجه ممکن است گذرا و کوتاه مدت باشد و در شرایط خاصی ایجاد شود، اما گاهی به صورت مزمن ادامه می یابد که در این صورت می توان به دکتر گوش و حلق و بینی یا دکتر مغز و اعصاب یا کلینیک های سرگیجه مراجعه کرد. در این مراکز اگر اطمینان حاصل شود که سرگیجه علت جدی ندارد، فیزیوتراپی سرگیجه شامل ورزش ها و مهارت های خاص به بیمار آموزش داده می شود تا بتواند در خانه انجام دهد.»