به گزارش گروه اجتماعی برنا؛ روش جدید به کمتر از 200 میکروگرم ماده نیاز دارد

قبل از امضای توافقنامه محدودیت آزمایش های اتمی، صدها نمونه از این بمب ها در اتمسفر زمین منفجر شدند. این اتفاقات منجر به دو برابر شدن سطح ایزوتوپ کربن 14 در اتمسفر زمین شد. در نتیجه مقدار کربن 14 در هر ماده ارگانیکی در زمین که بعد از این سال ها تولید شده به طور قابل توجهی زیاد است.

تشخیص تقلبی بودن آثار هنری با استفاده از آزمایش کربن 14 روش جدیدی نیست، اما قبل از کشف روش جدید انجام آن به دلیل میزان بالای ماده ای که نیاز داشت آسان نبود. در عین حال تشخیص تقلبی بودن آثار به کمک این روش روز به روز سخت تر می شود، زیرا نه تنها برخی برای نقاشی های تقلبی قاب های کهنه چوبی تهیه می کنند؛ برخی دیگر پا را از این هم فراتر گذاشته و رنگ را از روی نقاشی های قدیمی روی نقاشی تقلبی می کشند.

آزمایش کربن 14

یک نقاشی که در امضای زیر آن آمده متعلق به «سارا هون» و سال 1866 است، در حالی که بعد از آزمایش کربن 14 معلوم شد سال 1980 توسط یکی از جعل کننده های معروف به نام «رابرت تروتر» کشیده شده است

در گذشته برای تشخیص تقلبی بودن یک نقاشی به کمک این روش، به چیزی بین 100 میلی گرم تا چندین گرم ماده نیاز بود؛ تهیه این مقدار رنگ از یک نقاشی طبیعتا منجر به آسیب دیدنش می شد.

آثار هنری تنها اجناسی نیستند که به کمک این روش بررسی می شوند. سال 2016 هم گروهی از دانشمندان به آزمایش عاج هایی پرداختند که از آفریقا صادر می شدند. سال 1990 قانونی تصویب شد که خرید و فروش عاج هایی که بعد از سال 1976 به دست آمده بودند را ممنوع می کرد. اما به کمک همین روش مشخص شد بیش از 90 درصد عاج هایی که بین سال های 2002 تا 2014 فروخته شده بودند به هیچ عنوان عتیقه نبوده و در همان سال ها به دست آمده بودند.

البته این روش محدودیت های خودش را هم دارد؛ به عنوان مثال مشخص شده سطح ایزوتوپ های کربن 14 به سرعت در حال برگشتن به نرمال است، در نتیجه این روش تنها تا چند دهه آینده قابل استفاده خواهد بود.