اخیرا ویدئویی در فضای مجازی دست به دست می شود که در آن یک شرکت تولید کننده محصولات سلولزی در مدارس تهران در حال ساخت آگهی  تبلیغاتی است .

این ویدئو با  این عنوان  در حال باز نشر شدن در شبکه های مجازی است ((با حمایت وزارت آموزش و پرورش طرح آموزش و بهداشت بلوغ به دختران در مدارس سال تحصیلی 99-98 اجرا می شود)) .

گزارش گر این ویدئو مدعی است که برند تجاری مورد نظرشان رهبری بازار مراقب از بهداشت بانوان را به عهده دارد و با همکاری وزارت آموزش و پرورش و در راستای مسئولیت اجتماعی برند مورد نظر قصد دارد اقدام به آگاه سازی در بهداشت بلوغ  دختران در مدارس را داشته باشد.

احتمالا با شنیدن این گزاره  خبری شما هم پیش خودتان فکر کنید که چقدر خوب که یک برند تجاری در ایران در فکر آگاه سازی بلوغ دختران است امری که متاسفانه در آموزش و پرورش مغفول واقع شده و باید به طور جد به آن پرداخت شود اما جای سئوال اینجاست که این مهم به عهده چه کسی و یا کسانی است؟ 

همین عبارات کوتاه و دیدن فیلم نکات ارزشمندی را در اختیارتان قرار می دهد که احتمالا متوجه  شوید که این فیلم بیشتر به یک آگهی تبلیغاتی شبیه است تا اینکه قصد داشته باشد به دختران دانش آموز آگاهی لازم را در خصوص مراقب از بهداشت آنها را بیاموزد . 

در آموزش و پرورش مستقیما دو حوزه یعنی مدیرکل امور زنان و معاونت تربیت بدنی و سلامت وظیفه دارند که آموزش بهداشت بلوغ دختران را  در مدارس به عهده بگیرند و البته  سایر حوزه های آموزش وپرورش هم در این زمینه می توانند مشارکت لازم را داشته باشند ولی مشخصا اداره کل امور زنان و معاونت سلامت بایست این آموزش را در اختیار دانش آموزان قرار دهند . 

اما این برند تجاری اسمی از این دو حوزه در آگهی خود نمی برد و گزارش گر در حالی که برند تجاری خودشان را در کنار آرم آموزش و پرورش قرار داده مشغول معرفی  محصولات خودشان است و مدعی است که با همکاری آموزش و پرورش این طرح در حال پیاده سازی در مدارس می باشد.

باید گفت وقتی نام تجاری یک شرکت خصوصی در کنار آرم آموزش و پرورش قرار می گیرد ضریب نفوذ و اعتماد را در مخاطب خود بالا می برد یعنی مخاطبان این برند تجاری اینگونه تصور می کنند که آموزش و پرورش این برند تجاری را تایید کرده پس می تواند معتبر باشد و یا اینکه آموزش و پرورش از این برند تجاری حمایت می کند اما واقع امر این است که این برند تجاری است که باید از طرح آموزش و پرورش حمایت کند و برای این حمایت چنانچه در راستای مسئولیت اجتماعی خود گام بر می دارد نباید اهداف تجاری را تعقیب کند  در غیر این صورت باید میلیارد ها تومان به آموزش و پرورش بابت تبلیغات در مدارس پرداخت کند .

مشخصا باید عرض کنم که آموزش و پرورش در هیچ کجای دنیا چنین کاری نمی کند اما در همه جای دنیا معمول است که شرکت ها ی تجاری در راستای مسئولیت اجتماعی اقداماتی را در خصوص آگاه سازی مخاطبان انجام می دهند که البته در ایران نیز این مهم پیشتر اتفاق افتاده و امری معمول و مورد پسند می باشد  اما زمانی که از مسئولیت اجتماعی صحبت می کنیم هدف آگاهی بخشی جامعه مخاطبان است یعنی ما قصد می کنیم که مخاطبان خود را نسبت به یک موضوع آگاه سازیم اما مشخصا در این مورد خاص این برند تجاری به هیچ عنوان در راستای مسئولیت اجتماعی گام بر نداشته است.

مدعای کلام من این است که این برند تجاری در ویدئویی که در شبکه های مجازی دست به دست می شود حتی از نام شرکت تبلیغاتی خود که آگهی را ساخته اسم می برد امری که اصلا در هیچ جا معمول نیست چرا که بر فرض این برند تجاری با آموزش و پرورش همکاری داشته ولی نقش شرکت تبلیغاتی در این میان چه می تواند باشد و اساسا چرا گزارش گر باید اسم این شرکت را ببرد مگر آنکه فرض بگیریم این شرکت تبلیغاتی نه در راستای مسئولیت اجتماعی بلکه به خاطر معرفی برند تجاری مورد نظر این آگهی را ساخته باشد چرا که پیشتر هم از این شرکت تبلیغاتی محصولاتی با نام های تجاری خاصی در مدارس معرفی شده است . 

محصولاتی از جمله ضدعفونی کننده های سرویس های بهداشتی در منزل آنهم در مدارس آموزش و پرورش لذا این موضوع به نظر هیچ توجیه ای نمی تواند داشته باشد جز اینکه بپذیریم پای آگهی های تبلیغاتی به صورت پنهان و آشکار به مدارس باز شده و از این به بعد باید شاهد باشیم انواع چیپس و پفک و نوشابه هم در راستای مسئولیت اجتماعی شرکت های تجاری میان دانش آموزان تبلیغ و توزیع شود.

پیش تر هم در دوره وزارت آقای فانی طرح فروش دیوارهای مدارس به شرکت های تبلیغاتی برای در آمد زایی مدارس در دستور کار قرار گرفت که با مخالفت مجلس و کارشناسان آموزش و پرورش مواجه شد . 

به نظر می رسد این آگهی تبلیغاتی در همان راستا در حال حرکت است که نگارنده این یادداشت توصیه می کند دفتر امور زنان و معاونت سلامت  آموزش و پرورش و سازمان های نظارتی آموزش و پرورش در این خصوص موضع خودشان را اعلام نمایند تا افکار عمومی درمواجه با این دست آگهی های تبلیغاتی با آگاهی کافی تصمیم گیری کنند ضمن آنکه آموزش و پرورش امری حاکمیتی است لذا  ورود هر شرکت خصوصی به آن باید با احتیاط زیادی همراه باشد در غیر اینصورت افکار عمومی مورد سوء استفاده قرار خواهد گرفت .