نسیم قهرمانی با ژنرال آلمانی
بعد از چند فصل انحطاط و قحطی، حالا وقت شکوفایی و باروری رسیده است. به نظر می رسد دوران رنج و محنت در تیم اول پایتخت جزیره به پایان رسیده و حالا باید انتظار روزگار دیگری را داشت. روزگاری جام های رنگارنگ و موفقیت های سحرآمیز. آنچه در تمام این سالها از آرسنال دریغ شده بود اما تجدیدنظر پروفسور ونگر در انگاره ها و اصول مربیگری اش، بهار سرسبز را جانشین خزان برگ ریزان در امیریتس کرده. در این مسیر و این تغییر فصل بی تردید یک ستاره نقش کلیدی و پررنگی دارد. همو که در چند فصل اخیر نگین انگشتری رئال مادرید بود و نقش کلیدی در ترک خوردن اریکه قدرت بارسا داشت اما ناگهان در یک تصمیمی اعجاب انگیز در واکنش به بی توجهی در سانتیاگو برنابئو، مادرید را ترک کرد و لندن مه گرفته آمد. مردی که همان گمشده ای بود که آرسنال در تمام این سال ها به آن نیاز داشت و با حضورش شخصیت و اعتماد بنفسی را به پسران جوان ونگر تزریق کرد که در تمام سال های برهوت جام و موفقیت گمشده بزرگ توپچی ها بود. اوزیل که آمد، نسیم قهرمانی در امیریتس وزیدن گرفت و در این تغییر فصل، بیش از همه ژنرال آلمانی بود که نقش کلیدی و تاثیرگذار داشت. حالا اوزیل در قلب لندن می درخشد و هر هفته گل می زند و پاس گل می دهد و با همین نمایش آرسنال را یک تنه به سقف جدول چسبانده. او این هفته در برابر نوریچ هم 2 گل زد و یک پاس گل داد تا نقش اصلی برد قاطعانه تیمش داشته باشد. آخرین باری که آرسنال در لیگ انگلیس به عنوان قهرمانی رسیده به فصل 04-2003 بازمی‌گردد و حالا با اوزیل، از حالا در لندن بوی جام شامه هواداران آرسنال را می نوازد و البته بینی پروفسور ونگر را. آنجا که می گوید: «صادقانه باید بگویم همه چیز در این فصل خوب است. همه تشنه رسیدن به پیروزی و قهرمانی هستند. کیفیت لازم برای رسیدن به آن را نیز داریم. راه زیادی پیش رو داریم. تنها کاری که باید انجام دهیم این است که اتحادمان را حفظ کرده و با تمرکز بالا به هر چه بهتر شدن تیم کمک کنیم.