هر گاه سه گروه صهیونیست ها، برخی کشورهای عربی و جمهوری خواهان عصبانی بودند و موضع منفی نسبت به مذاکرات داشتند، نشان می دهد دیپلماسی ما موفق عمل کرده است.

حشمت الله فلاحت پیشه نماینده پیشین مجلس و استاد دانشگاه و کارشناس مسائل بین الملل در رابطه با دیپلماسی سیاست خارجی ایران مخصوصا طی یک سال اخیر و ماجرای امضای نامه 47 سناتور آمریکایی به خبرنگار سیاسی خبرگزاری برنا، گفت: بعد از 35 سال تنش بین ایران و آمریکا که اوج این تنش در مسائل هسته ای و تحریم های بین المللی بود، اکنون رییس جمهوری آمریکا تلاش می کند با دیپلماسی این موضوع را حل کند که این مسئله نشان از موفقیت ایران در مذاکرات دارد و آقای اوباما رسما چند بار اعلام کرده این ساده لوحی است که آمریکایی ها فکر کنند ایرانی ها حاضرند از خواسته های خود بگذرند.

این استاد دانشگاه در رابطه با امضای نامه 47 سناتور آمریکایی، اظهار داشت: من به این اتفاق نگاه منفی ندارم و می شود تحلیل مثبت داشت زیرا از 54 سناتور جمهوری خواه 47 نفر امضا کردند و هیچ سناتور دموکراتی آن را امضا نکرد، لحن نامه نیز بیشتر لحن یک اقلیت سیاسی است که به شدت احساس شکست و احساس حاشیه نشینی می کنند.

وی تصریح کرد: بر طبق تجربیات بیست و چند ساله ای که در تحلیل مسائل دارم همیشه بر این اعتقاد هستم که هر گاه سه گروه صهیونیست ها، جمهوری خواهان و برخی کشورهای عربی عصبانی بودند و موضع منفی نسبت به مذاکرات نشان دادند بدین معناست که دیپلماسی ما موفق عمل کرده است.

وی ادامه داد: گروه دیگر که برخی از کشورهای عربی هستند و حاضر شده اند منافع نفتی خود را تاراج کنند و با این کار بیشترین آسیب را به صادرکنندگان نفت وارد می کنند تا ایرانی ها تسلیم شوند و این اقدام نیز نشان می دهد دشمنی آنها علیه ایران تا چه اندازه شدت دارد.

فلاحت پیشه تصریح کرد: معتقدم آنچه در طول 12 سال گذشته دیپلماسی عمومی کشورهای غربی به ویژه آمریکا دنبال کرده اند عملا نمی توانند به نتیجه برسند و آن سیاست «مقصر معرفی کردن ایران برای شکست دیپلماسی است».

وی افزود: این مساله دقیقا عبارتی است که مجلس آمریکا و آقای جو بایدن و رئیس جمهور آمریکا به زبان آورند به این دلیل نامه 47 سناتور بر این امر صحه گذاشت که اگر مذاکرات شکست بخورد دنیا نمی تواند شکست آن را گردن ایران بیاندازد و شکست آن به گردن آمریکا خواهد افتاد.

این کارشناس سیاست بین الملل در پایان گفت: اگر موافقت نامه ای بین ایران و آمریکا شکل بگیرد از نظر بنیان سیاسی از موضع محکمی برخوردار بوده است و موضوع دیگر این است که دولت اینده موظف است مصوبات دولت کنونی را اجرا کند و مهم تر از آن من معتقدم اگر توافقی انجام شود در یک بازه زمانی شکل می گیرد و بعد از این حتی اگر افراطی ها نیز روی کار بیایند امکان اجماع بین المللی علیه ایران به وجود نخواهد آمد.