زهرا امین مجد، عضو هیات علمی دفتر مطالعات و تحقیقات زنان و استاد دانشگاه، در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی برنا درخصوص گذران اوقات فراغت مجازی جوانان، گفت: فضای مدرن و پست مدرن هم فرصتی برای تربیت دینی است و هم یک تهدید. یک فرصت است برای اینکه یک سری ابزار و تکنولوژی جدید در حوزه ارتباطات برای گفتمان دینی قرار می‌دهد. با اختیار قرار دادن این تکنولوژی ها در حوزه ارتباطات و وسایل ارتباط جمعی، قطعا می‌شود گفتمان دینی و ادبیات دینی را در زندگی افراد گنجاند، شبهات و بازخورد را گرفت و پاسخ داد و در یک پژوهش علمی افراد را با مسائل دینی آشنا کرد و آنها را براساس آموزه های دینی رشد و پرورش داد.

وی همچنین گفت: علاوه بر امکاناتی که فضای مدرن در اختیار ما قرار می‌دهد، فضای پست مدرن به واسطه مشروعیت بخشیدن به خرده فرهنگ ها و سلاح های متعدد در عین حال که تحصیلات زیادی را در فضای اعتقادات دینی و فضای مشروعیت و شریعت واحد ایجاد می‌کند، اما در عین حال فرصتی است برای نظام دینی و تربیت رسمی و غیررسمی که گذاره های دینی را در حوزه تربیت از طریق ابزارهای یاد شده، به فضای بین المللی به خصوص در فضای مجازی وارد کند.

امین مجد اظهار داشت: فضای مدرنیته با ابزار خود، تهدیداتی را هم برای ما به دنبال دارد. تهدیدات ابزار مدرن در حوزه ارتباطات خیلی روشن است و دسته قابل توجهی از آسیب ها را به دنبال دارد. از آنجایی که در این حوزه فیلترینگ به معنای واقعی اتفاق نیفتاده و فیلترینگی که در سازمان های رسمی انجام می شود به واسطه اینکه فیلتر شکن ها خیلی راحت در اختیار افراد قرار می‌گیرد؛ بی فایده است، بنابراین در همه حوزه ها پیام های غیر واقعی، غیراخلاقی، غیر دینی به سوی مخاطب ارسال می شود.

وی در ادامه اضافه کرد: مخاطب ما هنوز به اندازه کافی مهارت مقاومت فرهنگی در برابر عناصر فرهنگی بیگانه و آموزه های ضد دینی را ندارد، لذا ممکن است با شنیدن یک شوخی یا شنیدن یک خبر غیر واقعی یا با مشاهده صحنه های غیراخلاقی حتی به صورت تصادفی، دچار مشکلات و معضلات متعددی در حوزه اعتقاد و عمل شود. حال اگر فردی عمداً و با قصد از فضای سایبری برای لذت های جنسی استفاده کند، یقینا دچار گرفتاری های سخت‌تر می‌شود.

عضو هیات علمی دفتر مطالعات و تحقیقات زنان و استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: نکته بعدی، وبگردی هایی است که نتیجه آنها حجم گسترده ای از اطلاعات غلط در مورد وضعیت کشور و اسلام و ملاحظه سیل عظیمی از شبهات اعتقادی را به جوانان القا می‌کند بدون اینکه افراد پاسخ مناسبی دریافت کنند و بدون اینکه صدای طرف مقابل را بشنوند. مسلما به واسطه این اتفاق و بواسطه ملاحظه شبهات بدون گرفتن پاسخ، افراد به شدت در ناحیه اعتقاد دچار سستی می‎شوند و این مورد به عمل آنها سرایت کرده وبه زندگی آنها صدمه می‌زند.

نکته بعدی که امین مجد از آن یاد کرد، بحث فلسفه هنری است. در بحث رسانه باید بدانیم که آیا رسانه های مدرن اگر صرف اوقات فراغتی شوند، اساسا با روح دین و تربیت دین سازگاری دارند یا خیر. بخشی که در اختیار نظام دینی و تریبون هایی است که حتی با ایجاد چالش قصد توضیح مفاهیم دینی را دارند، فرصت مناسبی است. در بخشی هم که محصولات علمی منتشر می شود، باز هم فرصت مناسبی برای ما است. اما آن بخشی که غیر دینی و ضد دینی است و گزاره هایی که منتشر می کند با دین مناسبتی ندارد و یا عمدا گزاره های ضد دینی را منتشر می‌کند، قطعا ماهیت ملاحظه آنها و وقت گذاشتن برای دریافت پیام های آنها با تربیت دینی ناسازگار است و به طور طبیعی کسی که مدام خود را در مواجهه با این سیگنال ها قرار می دهد، از فضای دینی و انسانی اخلاقی فاصله می گیرد، حتی اگر به صورت موردی این گزاره ها بر او تاثیر نداشته باشد.

امین مجد در خاتمه اظهار داشت: اساسا وقت گذاشتن برای این فضاها اگر برای دریافت مسائل علمی نباشد و به پژوهش کمک نکند، نوعی بازدارندگی دارد که باعث می‌شود نسبت به 2 مساله اساسی باز بمانند. یکی دانش و دیگری روابط انسانی و الهی است. در حوزه روابط انسانی باعث می شود افراد وقت کمتری برای ارتباطات خانوادگی بگذارند و در حوزه الهی هم منجر می شود که افراد از معنویات دور شوند.