دکتر مسعود صادقی استاد دانشگاه و پژوهشگر فلسفه اخلاق گفت: سرشت فلسفی ورزش و برخی از کتاب‌ها که در غرب در همین باب انتشار یافته است.
 
به گزارش خبرگزاری برنا در کرمانشاه، وی به عنوان نمونه‌ای موثر به کتاب گراهام مک‌فی (Graham McFee) اشاره کرد و گفت: تامل در فلسفه ورزش و فرا رفتن از ابعاد ظاهری آن می‌تواند به تبیینی بهتر از رابطه این مقوله با اخلاق منجر شود.
 
این استاد دانشگاه و پژوهشگر فلسفه اخلاق درهمایش فرهنگ و ورزش به بررسی علمی رابطه اخلاق و ورزش و نقد تلقی رایج از این مقوله پرداخت. صادقی بر لزوم تفکیک دو مقوله تمرین ورزشی یا Exercise از ورزش یاSport تاکید کرد و گفت: وقتی ما از ربط اخلاق و ورزش سخن می‌گوییم در حقیقت رابطه ورزش به عنوان یک پدیده اجتماعی را مدّ نظر داریم نه رابطه اخلاق با "تمرین ورزشی" که می‌تواند فاقد هرگونه سویۀ جمعی یا اخلاقی خاص باشد.
 
صادقی با استناد به برخی از نظریات رایج در میان ورزش پژوهان گفت: مقصود من از ورزش پدیده‌ای است که واجد چهارخصوصیت دارد که قاعده‌مند باشد، مختارانه باشد، متضمّن فعالیت فیزیکی باشد و رقابتی باشد.
 
وی افزود: نبود توجه به مسائل بومی و منطقه‌ای در رابطه اخلاق و ورزش است که به عنوان مثال برخلاف برخی از کشورها که نژادپرستی یا Racism یک معضل در محیط‌های ورزشی آنها محسوب می‌گردد.
 
این عضو کارگروه ارتقای فرهنگ و ورزشی استان کرمانشاه گفت: ما از مسائلی دیگر چون Accentism یا همان لهجه پرستی رنج می‌بریم.
 
صادقی از کمرنگ بودن توجه به اخلاق حرفه‌ای در ورزش گلایه کرد و گفت: ما متاسفانه از اهمیت اخلاق حرفه‌ای غافل هستیم و کمتر وظایف ورزشکاران و محیط‌ها، مشاغل و سازمان‌های ورزشی را از آن جهت که به ورزش ارتباط دارند، مورد بررسی اخلاقی قرار می‌دهیم.

وی به راهبرد گروهی اخلاقی اشاره کرد و گفت: اخلاق با ورزش و اخلاق در ورزش و اخلاق ورزشی سه معقول مهم هستند که هر کدام جداگانه تعریف خاص خودشان را دارند.
 
استاد دانشگاه و پژوهشگر فلسفه اخلاق گفت: مرحوم جهان پهلوان تختی که 47 از مرگش می‌گذرد، هنوز اسطوره‌ی اخلاق است و تختی آن زمان به خوبی اخلاق در ورزش را رعایت کرده است.
 
صادقی ادامه داد: شاید کسی اخلاق با ورزش نداشته باشد، ولی اخلاق در ورزش و اخلاق ورزشی را رعایت کند و اسطوره نیز شود هر معقوله اخلاقی فرق دارند. وی افزود: کنش‌های ذاتی اخلاقی نسبتاً ارتباطی با ورزش و محیط‌های ورزشی ندارد، شاید شخص ورزشکاری به ندای کمک به نیازمندان توجه نشان ندهد، اما این در اخلاق با ورزش مهم است، چون به ندای انسانی گوش نکرده است، ولی به دو معقوله؛ اخلاق در ورزش و اخلاق ورزشی ربط پیدا نمی‌کند.
 
استاد دانشگاه و پژوهشگر فلسفه اخلاق به بازی کبدی بانوان ایران در خارج کشور که روسری ملی‌پوش کشورمان از سرش بیرون می‌آید، اشاره کرد و گفت: زمانی که بازیکنان تیم ملی کشورمان درو بازیکن همتیمی‌شان را احاطه کردند، داور مسابقه با بیرون آوردن و کتش را روی سراین بازیکن ایرانی نگه داشته تا سروسامان یابد، این داور با کارش به بازیکن ایرانی کمک کرد این جا در این مکان اخلاق در ورزش رعایت شد.

صادقی ادامه داد:هئیت‌های ورزشی باید درباره اخلاق در ورزش کار و فعالیت کنند، چون در موارد فوق بیشتر سازمان‌ها، نهادهای از قبیل سازمان تبلیغات، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به آن پرداخته‌اند، اما این اخلاق ورزشی است که نیاز به کار بیشتری در بین ورزشکاران دارد.
 
وی افزود: باشگاه اخلاقی، تیم اخلاقی، اخلاق هواداران یا تماشگران، اخلاق سازمان‌های ورزشی و اخلاق مشاغل ورزشی در این راستا هنوز کار چندانی انجام نگرفته و این موارد برای هیئت‌ها مهم است و باید به آن توجه کنند.
 
استاد دانشگاه و پژوهشگر فلسفه اخلاق گفت: از ورزش غیر منصفانه به سمت ورزش منصفانه حرکت کنیم و اخلاق در ورزش کرمانشاه است، متاسفانه لهجه‌پرستی ورزش را نشانه رفته است.