به گزارش خبرگزاری برنا استان البرز، اما مدتی است خیلی از ما مرگ را برای همسایه می دانیم و توجهی به هشدارها نداریم.بی تفاوت شده ایم و حالا که در آستانه فصل پاییز و همزمانی کرونا با آنفولانزای فصلی قرار گرفته ایم  وموج سوم کرونا با شدت بیشتری به سراغ مان آمده بی خیال تر از هر زمانی پوزخندی به هشدارها می زنیم .

سفر می رویم دسته جمعی، پیک نیک و دورهمی های دوستانه و خانوادگی مان در پارک های شهر به راه است ، لیستی بلند بالا دست می گیریم و در روزهای قد کشیدن قیمت دلار بازهم بازار گردی و پاساژ گردی می کنیم.

نمی گوییم امورات روزانه را انجام ندهیم واز کارهای واجب وضروری جا بمانیم اما بپذیریم خیلی از کارهایی که این روزها انجام می دهیم واجب نیست و می توان آنها را به روزهای بعد کرونا و این همه گیری سخت موکول کرد.

می شود آخرهفته سفر نرفت و اگر هم واجب است به پدر ومادر در شهری دیگر سرکشی کرد ،عمو و دایی و... را خبر نکرد و محدود رفت و خیلی بی سر و صدا هم برگشت.

می شود خوردن شام در پارک و بوستان را فاکتور گرفت و قدم زدن در ساعات شلوغ در هوای پاییزی را محدود کرد تا کمتر بستر برای شلوغی ها و تماس آدم ها مهیا شود.

می توان خرید های غیرضروری را انجام نداد و نیازهای منزل را در یک خرید کلی سروسامان داد تا تردد در اماکن شلوغ به حداقل برسد.

می شود خیلی از امورات اداری را از طریق مجازی انجام داد و برای کوچکترین کاری شال وکلاه نکرد و پله های ادارات را بالا وپایین نکرد.

قطعا همه این محدودیت ها آزار دهنده است و کلافه مان می کند.اما وقتی بدانیم میزان مبتلایان به کرونا سیر صعودی گرفته و متفاوت با آنچه تاکنون دیده ایم دارد به جاهای خطرناکی می رسد قطعا خودمان کمی بیشتر مراعات می کنیم.

اینکه بدانیم فضای بیمارستان ها کاملا بحرانی است و کادردرمان با آسیب های روحی وجسمی فراوان فرسوده شده اند شاید ما را به این باور برساند که کمتر به سراغ کارهای غیر واجب برویم و آنها را به زمان مناسب تری موکول کنیم.

این روزها بهترین کمک به شبکه بهداشت ودرمان ماندن در خانه و عدم تردد غیرضروری است و قطعا این بی تفاوتی ها ما را دچار مشکلات و مصائب بزرگتری خواهد کرد.

کرونا عزیزان بسیاری را از ما گرفته است و همچنان به این قربانی کردن خود ادامه می دهد و چه خوب است که ما با کنار گذاشتن بی تفاوتی آزار دهنده این روزهای خود مرگ را برای همسایه ندانیم و به این باور برسیم که کرونا در یک قدمی ما است.

 

نویسنده: مجتبی علی مردانی

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: