لابد در بیان رسمی این جمله از طرف رییس جمهور ایران ، کار کارشناسی با در نظر گرفتن ابعاد و مقتضیات آن صورت گرفته است .این پیام در پایتخت دیپلماسی جهان داده شده است ، که معمولا  پیامهای رسمی از همانجا  به طرفهای مخاصمه و بحران، مخابره  می شود.

مضمون دقیق بیان پریزیدنت در دیدار با همتای سوئیسی خود و با هر استنباطی از آن به این شکل و محتواست که  

"اگر ما نتوانیم نفت صادر کنیم دیگران هم نخواهند توانست "  

این عبارت کوتاه که یک تهدید آشکار  را در لایه ی  دیپلماسی پیچیده و به مخاطبین خود هدیه کرده است ،آشکار تر از آنست که در دایره ی درک و  توجه  مخاطبین امریکایی ،اروپایی ،آسیایی و عربی خود قرار نگیرد .

 صرفنظر از باید ها و نباید های آن بدون شک، بررسی  همین عبارت کوتاه از دیروز در اتاقهای کاری و فکری بازیگران اصلی و فرعی بحران قرار گرفته است .

پیام روشنی به امریکا و نیز به صادر کنندگان  نفت در منطقه و در راس آن عربستان  داده شده است که آیا مایلند بازی خود را تا کدام سطح ادامه دهند ؟

اگر از تمامی مباحث مطروحه ی فیمابین رئیس جمهور ایران و سوئیس در دیدار به ظاهر دوجانبه و در باطن ،چند جانبه ی  آن  فاکتور بگیریم، بطور قطع می توان  گفت که  سفر روحانی به سوئیس تنها برای بیان همین عبارت کوتاه انجام گرفته است .

"اگر ما نفت صادر نکنیم ،دیگران هم نخواهند کرد "

این سخن کوتاه  اما صریح  از یک گزینه و اراده ی جدی  در صورت اوج گرفتن تحریم نفتی ایران پرده برداشته است که بحران موجود را یک گام به سمت جنگ نزدیک می کند .

بحث در مورد ابعاد و  پیامدهای آن فعلا محل سخن این یادداشت نیست اما پیام ایران روشن است .

"با هر کسی که از سر پیمان برفت ،باید به گونه ی دیگری بر سر پیمانه شد."

 پیمان شکنی برای همه هزینه دارد و  پیام دیروز ایران  به امریکا ، عربستان ،امارات ، کویت و عراق از یک طرف و خریداران نفت ،شامل اروپا ، هند، چین ،ژاپن ، کره ی جنوبی و ....از طرف دیگر به همان آشکاره گی و پوست کنده گیست که خواجه ی شیراز گفته است :

سخن درست بگویم نمی‌توانم دید،

که می، خورند حریفان و من نظاره کنم.

 

نویسنده: مالک رضایی