به گزارش برنا از اراک، اصلاح طلبان که در دو دوره پیش، انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ و انتخابات مجلس ۹۴ با ائتلاف خود موفق به پیروزی شده بودند، پُر واضح بود که با ائتلافی دوباره درصدد کسب اکثریت کرسی های شوراهای اسلامی شهر هستند؛ بنابراین بسیاری از ثبت نام کنندگان با امیدِ حضور در لیست اصلاحات از قبل خود را پیروز میدان می دانستند؛ چرا که افکار عمومی مدتها بود تنها گفتمان مورد قبول را گفتمان اصلاحات می دانست.

این اقبال عمومی به جریان اصلاحات در مقابل افراطی گری هایِ تمامیت خواهانی که سالها در راس قدرت بودند؛ شدت گرفته بود. 

به هرحال طبق پیشبینی های قبلی اعتماد آحاد جامعه به جریان اصلاحات، لیست امید را در سراسر شهرهای کشور پیروز انتخابات کرد و پنجمین دوره از شوراهای اسلامی شهر با اکثریت اصلاح طلب آغاز به کار نمود. 

در اراک با تجربه ۲۰ سال حکومت اصولگرایان بر شهر - با هر ساز و کاری که امکان بررسی و نقد آن در این مقال نیست- آنچه بیش از همه از سوی شهروندان طلب می شد؛ تفاوت و تغییر در شیوه اداره شهر بود. 

آنچه شهروندان طلب می کردند، شیشه ای شدن شورا و شهرداری به معنای شفافیت در عملکرد و اقداماتی بنیادین از سوی شهرداری تحول خواه و جسور برای تغییر چهره خسته و افسرده اراک بود؛ مطالبه ای که تا به امروز تحقق نیافته است. 

یکسال از عمر شورای پنجم می گذرد؛ شورایی که در یک آزمون مالی، مربوط به تهاترهای شهرداری سربلند بیرون آمد و شعار شفافیت خود را تحقق بخشید اما امروز در آستانه یک آزمونی بزرگ قرار دارد؛ آزمونی که می بایست نتیجه اش پاسخ مثبت به اعتماد شهروندان و اعتبار اصلاحات باشد.

امروز که شهردار اراک مشمول قانون بازنشستگی است و شورا درصدد انتخاب شهرداری جدید، باری دیگر به مثابه زمان انتخابات شورای شهر موج علاقه به خدمت، استان را در بر گرفته است و نام افراد متعددی بعنوان گزینه شهرداری اراک به گوش می رسد؛ نام هایی که گاها نه سنخیتی با جریان اصلاحات دارد و نه همخوانی ای با ذات شهرداری.

امروز، این آزمون سخت شورا و بالاخص اعضای فراکسیون امید است که در روزهای پیش رو منافع شهر و شهروندان را ببینند و ضمن درک این موضوع که متعهد به تمامی شهروندان می باشند، برگزیدگان یک لیستِ سیاسی خاص هستند و می بایست متعهد به پایگاه اصلی رای خود عمل کنند.

 

سردبیر