به گزارش گروه جوان و جامعه خبرگزاری برنا ، خوشبختانه کمپین های مختلفی در شبکه های اجتماعی برپا شده اند، در شهرهایی مثل اراک، فارس و آذربایجان شرقی و چند منطقه دیگر کشورمان، همزمان با تهران افرادی که به این کمپین ها می پیوندند، سعی می کنند تا دیگر شهروندان را مجاب کنند که از کیسه پلاستیکی کمتری استفاده کنند.

*کارشناسان محیط زیست همه به مصرف نایلون «نه» گفتن

فاطمه اکبرپور کارشناس محیط‌زیست نیز معتقد است: پیش از هرچیز، کاهش مصرف کیسه‌های نایلونی و ظروف پلاستیکی پلیمری ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. سال‌هاست در کشورهای مختلف با اقدامات نمادین و اختصاص روزهای ویژه، حذف کیسه‌های نایلونی و ظروف پلاستیکی پلیمری در دستور کار قرار گرفته و با این اقدامات مصرف این مواد به‌شدت کاهش یافته است اما در کشور ما در همه فروشگاه‌ها از جمله در میادین تره‌بار و فروشگاه‌های شهروند برای تحویل کالا به مردم از نایلکس و ظروف پلاستیکی پلیمری استفاده می‌کنند.

محمد درویش؛ معاون مشارکت مردمی محیط زیست در این خصوص گفت: به موازات این حرکت ها دولت هم باید وارد عمل شود و از تولید کنندگان کیسه های قابل بازیافت حمایت کند، تا این کیسه ها بتوانند جایگزین کیسه های پلاستیکی شوند. اگر سرمایه گذاری برای تولید کیسه های قابل بازیافت افزایش پیدا کند و این کیسه ها که در حال حاضر هزینه تولیدشان بالاست، با قیمت کمتری تولید و عرضه شوند، رغبت عمومی برای جایگزینی این کیسه ها افزایش پیدا می کند.

رضا محمدی دیگر کارشنان محیط زیست نیز چنین نظر دارد  :استفاده از نایلکس و ظروف پلاستیکی تجزیه‌ناپذیر سلامت شهروندان را به مخاطره می‌اندازد. خوشبختانه یکی از مصوبات شورای اسلامی شهر تهران به طرح جایگزین کیسه نایلون و ظروف پلاستیکی پلیمری با مواد تجزیه‌پذیر اختصاص دارد. این طرح سبب شد تا اقداماتی برای جایگزین این مواد در دستور کار سازمان میادین و تره‌بار شهرداری و فروشگاه‌های زنجیره‌ای شهروند قرار بگیرد اما با این حال همچنان برخی از این میادین این قوانین را کجدار و مریز انجام می‌دهند. از یک سو باید با فرهنگسازی و هشدار نسبت به مضرات استفاده از نایلکس و ظروف پلاستیکی یک‌بارمصرف پلیمری، شهروندان را به استفاده از روش‌های جایگزین نظیر استفاده از سبد خرید کالا، کیسه‌های پارچه‌ای و ظروف ساخته شده از الیاف گیاهی ترغیب کنند.

*اهداف کمپین ها

هدف کمپین هایی که به مناسبت ٢١ تیرماه تشکیل می شود، این است که کیسه های پارچه ای یا زنبیل های قدیمی را جایگزین استفاده کیسه های پلاستیکی کنند.

ما هفدهمین کشور جهان از نظر قدرت اقتصادی و جزو هشت کشور اول تولید زباله در دنیا هستیم، به خصوص در مورد استفاده از کیسه های پلاستیکی، مصرف مان بیشتر از حد متوسط جهانی است. بهتر است در این فرهنگ تجدید نظر کنیم و با اطلاع رسانی در این زمینه سعی کنیم این عادت را اصلاح کنیم.

  *آمارها و تحقیقات چه می گویند

بر پایه این گزارش ،در مطالعه ای که در سال 1975 انجام گرفت نشان داد که نزدیک به 4000 تن ضایعات پلاستیکی هر ساله وارد اقیانوس می‌شوند و شاید بتوان دلیل اینکه چرا زمین هم اکنون ازکیسه های پلاستیکی اشباع نشده است را فهمید.

با این حال به نظر می رسد به زودی اقیانوس ها مملو از پلاستیک شوند و پلاستیک ها هرگز در طبیعت جذب نشوند.

کیسه‌های پلاستیکی از طریق فاضلاب‌ها به سوی دریاها حرکت می‌کنند به طوری که کیسه های پلاستیکی 10 درصد زباله های سواحل امریکا را شامل می‌شود.

تصور همه ما این است که پلاستیک ها تجزیه نمی شوند و در طبیعت باقی می مانند؛ اما خطر بزرگتر این است که کیسه های پلاستیکی به مرور زمان به قطعات کوچکتر و سمی تر پلی مری تبدیل می‌شوند.

این مواد پلی مری نه تنها تجزیه نشده بلکه سرانجام موجب آلودگی خاک و آب شده و وارد زنجیره غذایی حیوانات می شود.

گفته شده است نزدیک به 200 گونه از دلفین ها، وال ها و لاک پشت‌ها هر ساله گرفتار کیسه های پلاستیکی می‌شوند که خوردن این پلاستیک ها و یا گرفتاری در دام آنها در نهایت باعث مرگ حیوانات می شود.

اگر هر کدام از ما از کیسه های پارچه ای استفاده کنیم، معادل استفاده از 6 کیسه نایلونی در هفته صرفه جویی می‌شود که این رقم در ماه معادل 24 کیسه نایلونی در ماه و 288 کیسه در سال می شود.

یعنی به طور متوسط اگر یک انسان در طول هفته از 6 کیسه نایلونی چشم پوشی کند در طول عمر خود معادل 22176 کیسه پلاستیکی صرفه جویی می کند.

و اگر از هر 5 نفر 1 نفر در کشورمان از کیسه پارچه ای به جای کیسه های پلاستیکی  استفاده کند معادل  1,330,560,000,000  کیسه پلاستیکی در طول عمر متوسط یک انسان صرفه جویی می شود.

طی سالهای گذشته بنگلادش استفاده از کیسه های پلاستیکی را ممنوع کرده است.

همچنین چین استفاده از کیسه های پلاستیکی رایگان را ممنوع کرده و ایرلند با اعمال مالیات بر کیسه های پلاستیکی در سال 2002 استفاده از ان را به میزان 90 درصد کاهش داد.

کشور رواندا نیز در سال 2005 استفاده از کیسه پلاستیکی را ممنوع کرد.

کانادا، هند،افریقای جنوبی، تانزانیا،کنیا، تایلند و سنگاپور هم استفاده از کیسه پلاستیکی را ممنوع و یا در حال ایجاد مقدمات لازم برای اجرای این قانون هستند.

در مارس 2007 سان فرانسیسکو اولین شهر امریکا در اعمال قانون ممنوعیت استفاده از کیسه پلاستیکی بود.

شهرهای اولکند و بوستون نیز در حال مقدمات لازم برای اجرای این قانون هستند.

موضوع مهم دیگر این است که کیسه های خرید پلاستیکی از مواد پلی اتلینی که از مشتقات نفتی است به دست میاید ساخته می شود.

در نتیجه این سخن می توان اشاره کرد که مصرف کمترکیسه های پلاستیکی، وابستگی به نفت را کاهش می‌دهد که چین با اعمال قانون ممنوعیت استفاده از کیسه های پلاستیکی رایگان 37 میلیون بشکه نفت در سال صرفه جویی می‌کند.

با عدم استفاده از کیسه های پلاستیکی نه تنها در مصرف این مواد صرفه جویی کرده ایم بلکه بشکه های نفت کمتری را از دست داده ایم و به محیط زیستمان هم آسیب نرسانده ایم.

*چگونه از نایلون دور شویم

واما چگونه می توان از دست نایلون ها خلاص شد،ژیانگ هواری جامعه‌شناس و البته بازاریاب ژاپنی معتقد است راهکارهای زیادی برای رهایی از دست نایلون‌ها وجود دارد: راهکار اول این است که به جای استفاده از نایلون‌ها در خریدها مردم از سبدهای خرید شخصی استفاده کنند. یا به عنوان مثال می‌توان برای جابه‌جایی زباله‌ها از نایلون‌های موافق با محیط‌زیست استفاده کرد. دولت می‌تواند به جای استفاده از نایلون‌ها کیف‌هایی مخصوص را در بین مردم توزیع کند تا از یک طرف هم مردم همیشه بتوانند آن را با خود حمل کنند و هم دیگر نیازی به صرف هزینه‌های زیاد برای تولید نایلون‌ها نیست.