به گزارش خبرنگار برنا از آبادان، دیدار شب گذشته مرحله یک چهارم جام حذفی بین صنعت نفت آبادان و سایپا کرج برگزار شد و شاگردان علی دایی توانستند با نتیجه سه بر یک در وقت های اضافه، صنعت نفت را در خانه شکست دهند، اما این پایان ماجرا نبود زیرا این دیدار هم کمتر از مسابقات معمول فوتبال ایران بی حاشیه نبود و شاید بتوان علی دایی را عصبی ترین و پر تنش ترین فرد زمین دانست.

علی دایی سرمربی تیم فوتبال سایپا پس از پیروزی تیمش در برابر صنعت نفت آبادان و صعود به مرحله نیمه نهایی جام حذفی در نشست خبری پایان بازی در پاسخ به سوالی مبنی بر هجوم به سمت بازیکن صنعت نفت، اعتراض های مکررش به داور و ناظر بازی و هل دادن آنها، اظهار کرد: من کسی را هل ندادم! اما واقعا ببخشید که به علت زدن بازیکن مان اعتراض کردم! داور این بازی می‌توانست چند پنالتی به سود ما بگیرد ولی نگرفت. صنعت نفت از این بابت خیلی خوش شانس بود. همه سوت های داور در این بازی به سود صنعت نفت بود. ما مربیان، عروسک نیستیم. ما هم احساس داریم چرا که برای تیم ساعت ها زحمت کشیدیم و دوست داریم نتیجه بگیریم.

او افزود: من هیچ وقت به کسی توهین نمی کنم ولی نمی‌توانم مثل خیار! کنار زمین بایستم، کدام مربی را دیده اید که وقتی برای تیمش پنالتی نمی‌گیرند کنار زمین آرام باشد. متاسفانه شما چون از فوتبال نیامده‌ای این چنین صحبت می کنید. فوتبال برای بازیکن، مربی و هواداران هیجان خود را دارد و آنها نمی‌توانند کنار زمین بایستند و به مسائل درون زمین بی تفاوت باشند.

در روزهای گذشته بزرگداشت معلم اخلاق"استاد پرویز دهداری" را در پیش رو داشتیم. او معلمی بود که به خاطر فوتبال و اخلاق دست به هر اقدامی نزد و مَنش او تا به امروز حتی توسط منتقدان و مخالفان زمانش، ستودنی است.

اینکه فوتبال ما دارای ضعف هایی در ساختار اداری، تفسیر قوانین بین المللی، باشگاه داری، داوری، زمین بازی و... شکی نیست و حتی از دید یک غیر فوتبالی نیز پنهان نیست، اما حرف های نشست خبری علی دایی با رفتارش در  زمین متفاوت است. شاید یادآوری این لحظات کمی او و همتایان او و شاکله فوتبال ما را به تعمق وا دارد.

اینکه علی دایی سوژه و سبب نوشتن این سطور شد نیز می تواند هم برای من و هم برای ایشان فرصتی بر فرصت های گذشته باشد. برای من که، درباره علی دایی می نویسم که محبوب و افتخار فوتبال معاصر ما است و برای ایشان که الگو و بزرگ است و بر بزرگی اش افزوده می شود قطعا.

اما دایی در نشست خبری رو به خبرنگار گفت؛"متاسفانه شما چون از فوتبال نیامده‌ای این چنین صحبت می کنید. در پاسخ ایشان می گویم: اتفاقا شما که از فوتبال آمده اید چرا در زمین اینگونه رفتار کردید؟! مگر نمونه های مختلفی در سراسر جهان و بهترین الگو"دهداری" را به اخلاق نمی شناسید؟ شما که در روز بزرگداشت دهداری تقدیر شدید. حرکات شما در زمین توهین کننده نبود؟! شما هم عصبانی شدید، هم هل دادید و هم در کار داور دخالت کردید. شما شاید نه از روی عمد، اما سهوا هم اشتباه کردید و این با روح اخلاق و پهلوانی ایرانی فاصله دارد. شاید مرور تصاویر ذیل بعد از ته نشین شدنتان به شما کمک کند.

علی دایی اینبار نیز الگویی برای فوتبال ایران شده است، الگویی که هیچگاه از ارزش هایش کم نمی شود.

جای یک سوال باقی است؛ اگر این شکل رفتارها از دیگر مربیان لیگ نیز سر می زد، کمیته انضباطی چه واکنشی نشان می داد؟

یادمان باشد که همه چیز، جز اخلاق در این دنیا نسبی است، اخلاق را فدای نتیجه نکنیم.