بهراد رحمانی کارگردان نمایش «گوشه خاموش فراموش شده» که این روزها در فضای باز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان روی صحنه می‌رود در گفت‌وگو با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا، اظهار داشت: روزهای ابتدایی اجرای نمایش «گوشه خاموش فراموش شده» بازخورد چندانی نداشتیم اما خوشبختانه به مرور میزان مخاطبان افزایش یافت و هر شب میزان مخاطبان بیشتر شده و شب گذشته اجرای پر بیننده‌ای را تجربه کردیم.

رحمانی خاطرنشان کرد: خوشبختانه علاوه بر همکاری رسانه‌ها، بیشتر مخاطبان از دیدن نمایش راضی بودند و همین مسأله باعث شد تا تبلیغات دهان به دهان امروز شرایط اجرا را بهتر کرده و هر شب با مخاطبان بیشتری نمایش روی صحنه برود. با این حال باید گفت که متأسفانه به دلیل شیوع ویروس کرونا و شرایطی که به وجود آمد طبیعتاً به شرایط و میزان مخاطبان مطلوب هیچگاه دست پیدا نکردیم.

او افزود: هدف اولیه اجرای نمایش «گوشه خاموش فراموش شده» در همین روزهای شیوع ویروس کرونا شکل گرفت و ما که دیگر نمی‌توانستیم این نمایش را در فضایی بسته روی صحنه ببریم تصمیم گرفتیم این روضه مصور سیدالشهدا را در فضایی باز به نمایش بگذاریم. در ابتدا برای صدور مجوز نمایش نگرانی داشتیم اما با توجه به اینکه تمام پروتکل‌ها برای تماشاگران رعایت شد و تب‌سنجی، توزیع ماسک و فاصله‌گذاری در دستور کار قرار گرفت خوشبختانه مجوز اجرای این نمایش صادر شد.

این کارگردان در ادامه خاطرنشان کرد: نمایش «گوشه خاموش فراموش شده» توسط گروه «خزان ارغوان» اجرا می‌شود. ما در این گروه هر سال نمایشی با موضوع ایام فاطمیه داریم و تا امروز همه نمایش‌ها با نگاهی تاریخی روایت شده‌اند و برای اجرای «گوشه خاموش فراموش شده» نیز سعی داشتیم از دل تاریخ معاصر به روز عاشورا سفر کنیم. در ابتدا با جستجو در حوادث هشت سال دفاع مقدس به دنبال این مفهوم بودیم اما در نهایت به «فوعه» و «کفریا» رسیدیم، دو شهرکی که سه سال در محاصره گروه‌های تکفیری بودند و آب به روی آنها بسته بود و مواد خوراکی به داخل شهرک‌ها نمی‌رسید. این دو شهرک امروز نماد صبر و مقاومت هستند و حادثه انفجار راشدین که در آن یک اتوبوس منفجر شد و 120 نفر که 80 تن از آن‌ها کودک بودند به شهادت رسیدند از حوادث تلخ و تکان‌دهنده روزها محاصره این شهرک است که قطعاً به لحاظ محتوایی اشتراکات فراوانی بین این ماجراها و واقعه عاشورا وجود دارد.

رحمانی در پایان اظهار داشت: هدف گروه ما این است که نمایشی را تولید کرده و به نقطه مطلوب برسانیم و در هر سال در زمان‌هایی مشخص اجراهایی در نقاط مختلف داشته باشیم. نمایش «خزان ارغوان» امروز به یک ثبات رسیده و هر سال روی صحنه می‌رود و برای «گوشه خاموش فراموش شده» نیز چنین برنامه‌ای داریم که در نظر داریم به مرور از تهران خارج شده و به شهرهای دیگر برویم. البته برای اجرای نمایش «گوشه خاموش فراموش شده» تصمیم داریم که سال آینده این نمایش را در دو شهرک «فوعه» و «کفریا» برای ساکنان آن روی صحنه ببریم تا مرهم کوچکی باشد بر دردهایی که در این سال‌ها متحمل شدند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: