به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا ، در این تجمع که عصر دیروز برپا شد،علاوه بر هنرمندان،مدیران فرهنگی چون حجت الله ایوبی، احمد مسجد جامعی، علیرضا تابش، محمد احسانی و... حضور داشتند.

رخشان بنی اعتماد، فرشته طائرپور، منوچهر محمدی، رضا میرکریمی، مهتاب کرامتی، رضا کیانیان،همایون ارشادی، ستاره اسکندری، محمد علی نجفی،علیرضا داودنژاد،اکبر نبوی، محمدرضا هنرمند، منوچهر شاهسواری، محمدحسین حقیقی، محسن علی اکبری، رضا ناجی، ابراهیم مختاری، محمدرضا موینی،محمدرضا سکوت، فرهاد قائمیان، فرید مصطفوی،امیرحسین علم الهدی، عبدالحسن برزیده، همایون اسعدیان، مسعود رایگان، فریدون جیرانی، سیروس الوند، محسن شاه ابراهیمی، جعفر صانعی مقدم، سیروس الوند، شادمهر راستین، محمد سریر و... از جمله هنرمندان حاضر بودند.

در ابتدای مراسم که اجرای آن را کامران ملکی برعهده داشت، فرشته طائرپور تهیه کننده سینما متنی را قرائت کرد.

مطالبه جدی خانه سینما در گردهمایی به روایت طائرپور

طائرپور در بخشی از این متن که با قطعه شعری آغاز می شود، "مطالبه جدی خانه سینما را در این گردهمایی؛ "مشارکت فعال فیلمسازی  ایرانی، در کمیته های حقیقت یابی که دولت ایران برای رسیدگی به اتفاقات اخیر مکه تشکیل می دهد" دانست.

این تهیه کننده در بخش هایی از این متن آورده است:

«خوش آمدید ....

به سوگواری فرهنگ، برای کرامت انسان و حرمت ایمان، خوش آمدید

گرد هم آمده ایم، تا با همه غم دیدگان فاجعه منا – در سراسر دنیا – همدردی کنیم...

غم دیدگانی که بی اعتنا به ملیت و جغرافیا، مذاهب و مرزها، و یا نسبت خونی با شهدا، امروز عزادار فاجعه ای هستند که در آن، انسان هایی بی گناه قربانی شده اند ... آنهم حین انجام یک آیین ایمانی ... و در خانه خدا ...

میزبان همه ما در این گردهمایی، «فرهنگ» است ... که بی وقفه و با رخ دادن هر حادثه خونباری، از انسان می پرسد: «چرا؟؟؟»

با عبور هر کودک هراسیده، از سیم های خاردار مرزهای بیگانه، می پرسد: «چرا؟؟»

با غرق شدن هر قایقی از مهاجران بی مقصد، در آب های بی ساحل، می پرسد «چرا؟؟»

با قطع سرهای پر آرزوی جوانان، به تیغ های آخته داعش و طالبان و یا تجاوز به دختران نابالغ، در سوریه و عراق و افغانسان و کردستان و  و همه خاک های بلاخیز این روزگاران، می پرسد «چرا؟؟»

با شیوع فحشا و اعتیاد، نومیدی و بی بند و باری، می پرسد «چرا؟؟؟»

با فرافکنی منبردارانی که فاجعه های ناشی از خطا و جفای حکومت ها را به حساب قضا و قدر الهی می گذارند، می پرسد «چرا؟؟»

... و ما انسان های ساده یا پیچیده، هنوز به پاسخ پرسش اول فکر نکرده، به پرسشی دیگر پرتاب می شویم... و فاصله مان با بحران بعدی کمتر و با فرهنگ پرسشگر، بیشتر و بیشتر می شود.

آری، «فرهنگ» مدام می پرسد چرا؟ ... و چون پاسخی نمی شنود، قهر می کند ... رخ می پوشاند ... سکوت می کند... تنبیه می کند ... دست از آموختن برمی دارد... همدلی نمی کند... تاثیر نمی گذارد... به حاشیه می رود... زبانش از گفت وگو بسته می شود... لابلای واژه های دستمالی شده و سطحی و بی خاصیت، گم می شود...

... بی آنکه در نهاد و نهان خود، بی تفاوت شده باشد و یا از ادامه حیاتش به موازات عمر بشر، منصرف شده باشد...

بی پاسخی ما به چراهای فرهنگ، فرهنگ را از طرح و تکرار پرسش هایش، باز نمی دارد ... تنها باعث می شود که فرهنگ با ما قهر کند و ما را به عزای کرامت انسان و حرمت ایمان بنشاند.

گاهی سیاست ها، راویان قابل فرهنگ را، برای فهمیدن و فهماندن وقایع، محدود می کنند ...

مانع می شوند تا قلم ها بنویسند، دوربین ها ببینند، حنجره ها بخوانند و صحنه ها، روایت کنند...

اما در فاجعه هایی به خفت باری مکه سال گذشته و خونباری مکه امسال، و در حریمی که قدمگاه پیامبر اسلام و حرمی که خانه خداست، این سیاست ها نیستند که روایت می کنند و وقایع را به گونه ای باورپذیر تقریر می کنند...

این وجدان ازلی و ابدی بشر است که دیر یا زود از زبان سینما و ادبیات و هنر، روایتگر حادثه ها خواهد شد ... و این فرهنگ است که با پرسش های خود، خواب از چشم خفتگان و خاموشان خواهد برد...

حضور در صحنه هایی این چنین هولناک، حق متقن مستندسازانِ سرزمین هایی است که کشته داده اند... روایت این گونه حوادث، تکلیف فیلمسازانی است که نام کشورشان در صدر آمار قربانیان قرار دارد... رسم کفایت به گزارش های رسمی و رسانه ای، از نظر جامعه مستقل فرهنگی و هنری کشور، دیگر رسمی منسوخ است ...

مشارکت فعال فیلمسازان  ایرانی، در کمیته های حقیقت یابی که دولت ایران برای رسیدگی به اتفاقات اخیر مکه تشکیل می دهد، از مطالبات جدی «خانه سینما» در گردهمایی امروز است .

کرامت انسان و حرمت ایمان، گمشده مشترک همه ماست ... گمشده ای که برای یافتن آن، از معرکه دعواها و آشتی های سیاسی فراتر می رویم... از محدودیت های دولت ها عبور می کنیم ... از محاسبات فردی و مصلحتی می گذریم ... و در محضر خدا، چشم در چشم همه انسان های دغدغه مند، و نخبگان فرهنگ ساز و تاثیرگذار در سراسر دنیا، می ایستیم ... و همه هنرمندان مستقل و سازمان های هدفمند را برای مشارکت در این حرکت، فرا می خوانیم...»

ایوبی: من هم داغدارم

در ادامه رییس سازمان سینمایی در تجمع هنرمندان در واکنش به فاجعه منا گفت: عمق فاجعه متاسفانه از آن چیزی که در خبرها داریم، بیشتر است.

حجت الله ایوبی مطرح کرد: جگرهامان خون است، هم به دلیل عمق فاجعه که از آن چیزی که در خبرها داریم بیشتر است و هم آخرین خبرها حکایت از این دارد که زیاد نباید به برگشتن کسانی که تاکنون خود را به کاروان ها معرفی نکرده اند، امیدوار بود.

وی ادامه داد: کسانی که در این فاجعه جان خود را از دست داده اند، همه انسان های برجسته ای هستند و من نیز خود داغدارم، چون در میان جان باختگان تعدادی از دوستان خوبم که جزو سفرای سابق و از تحصیل کردگان بودند، حضور داشتند.

حجت الله ایوبی خاطرنشان کرد: دو روز پیش یکی از دوستان از سازمان حج و زیارت تماس گرفت و بسیار از برخورد غیرانسانی و اجازه بدهید بگویم وحشیانه میزبان و کسانی که باید حامی حجاج بودند و خود را خادم الحرمین می دانند، گلایه کرد.

رییس سازمان سینمایی گفت: جامعه فرهنگی ایران نگاه می کند و می بیند که خاندان سعودی و دولت عربستان چه می کند و چه خواهد کرد؟ آیا این فاجعه قابل جبران است و آیا جبران خواهند کرد یا نه؟ همین طور دولت های دیگر که داعیه حقوق بشر دارند و سازمان های جهانی امروز در معرض یک آزمون سخت هستند. بی شک جامعه ایران از این فاجعه نخواهد گذشت و آن را پیگیری خواهد کرد.

ایوبی اظهار کرد: عمق فاجعه را تنها تعداد کشته شدگان و مصدومان نمی دانیم، بلکه رفتار تبعیض آمیزی می دانیم که با ما انجام می شود. ما عاقل تر از آنیم که جنگ عرب و عجم راه بیاندازیم اما می دانیم بخشی از جامعه وهابی و سلفی عربستان چگونه به عظمت ایران نگاه می کنند.

حجت الله ایوبی تاکید کرد: آن ها این بخل و حسادت را به گور خواهند برد و باید بدانند که با پول های باد آورده، نمی توان متمدن شد و تمدن خریدنی نیست.

رییس سازمان سینمایی کشور گفت: ما در سینما با موفقیت هایمان پاسخ این انسان های بخیل را خواهیم داد و آنقدر موفقیت کسب خواهیم کرد تا این حسودان ببینند پرچم ایران همواره در تمام دنیا افراشته است.

سخنرانی مدیرعامل خانه موسیقی در پی فاجعه "منا"

حمیدرضا نوربخش هم در این گردهمایی به نمایندگی از جامعه موسیقی کشور سخن گفت.

مدیرعامل خانه موسیقی با بیان این که وقتی انسان خاطرات دردآور بازماندگان را می شنود داغ او صد برابر می شود، گفت: اصل مصیبت و داغی که بر جامعه مسلمانان وارد شده، در یک سو و خاطراتی که پس از این، از بازماندگان «فاجعه منا» خواهیم شنید و قساوت و بی تفاوتی عاملان این حادثه، در سویی دیگر قرار دارد.

نورخش با اشاره به این که اهالی موسیقی همراهی خود را در مصیبت ها با زبان ساز و موسیقی ابراز می کنند، ادامه داد: امیدوارم در روزهای آینده، شاهد تولید نواها و نغمه هایی برای همدردی با بازماندگان این مصیبت از سوی موسیقی دانان باشیم.

وی با تشکر از خانه سینما برای دادن فرصتی به هنرمندان با هدف ابراز همدلی شان با بازماندگان «فاجعه منا» گفت: امیدواریم پیگیری جدی این حادثه تا به پایان انجام شود و دیگر شاهد این گونه فجایع نباشیم.

در این مراسم با اعلام اینکه کمپینی با همکاری "موزه صلح" برای امضای یک نامه توسط هنرمندان جهت ارسال به دبیرکل سازمان ملل در واکنش به فاجعه منا ایجاد شده است از عموم هنرمندان برای امضای این نامه دعوت شد.

در تجمع عصر 6 مهر ماه هنرمندان در خانه سینما که با مشارکت خانه سینما، خانه موسیقی ، خانه تئاتر و سایر خانه های هنری تدارک دیده شده بود، جمع کثیری از هنرمندان حضور داشتند.

در بخش دیگری از این مراسم شاهو عندلیبی، نی نواز، با نواختن سازش همدردی خود را با بازماندگان این فاجعه ابراز کرد.

در همین راستا، یک تابلوی نقاشی اثر عبدالحمید قدیریان نیز با موضوع فاجعه رخ داده در منا رونمایی شد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: