در سه شماره از یادداشتی با موضوع فوق به بررسی دلایل افت سریال های تلویزیونی به لحاظ  کمی و کیفی پرداختیم 1) مباحث اقتصادی، 2) ممیزی ها و چارچوب های متفاوت و 3) نحوه پرداختن به موضوعات مختلف به لحاظ کیفی سرفصل هایی بود که در آن دلایل کوچ بسیاری از کارگردانان تلویزیون به شبکه نمایش خانگی تحلیل شد.

در بخش پایانی می توان با ارائه راهکارهایی به بازگشت مخاطب انبوه تلویزیون نگاهی منطقی تر داشت:

الف) استقبال از سریال های موفق شبکه نمایش خانگی نشان از این دارد که مردم حتی حاضر هستند برای دیدن یک سریال ایرانی با حضور  بازیگران محبوبشان حتی دست به جیب شوند.

ب) استقبال از سریال ها در شبکه نمایش خانگی نشان از آن دارد که مخاطب ما سریال ایرانی را به سریال های سخیف ترک ترجیح می دهد.

ج) مخاطب ایرانی کماکان به اثر ایرانی اعتماد بیشتری دارد.

د) کماکان خانواده ایرانی معتقد است اگر قرار است یک سریال تلویزیونی در جمع اعضای خانواده به نمایش درآید بهتر است این نگاه با کیفیتی موازی با عرف، اخلاق و اعتقاد ایرانی باشد.

ه) سریال ایرانی با توجه به فضا و نوع روایت ایرانی اش قطعا در میان مخاطب ایرانی با استقبال بیشتری مواجه خواهد داشت.

و) قطع به یقین اگر  سریالی مرتبط با مفهوم و روابط ایرانی در داستان ها شکل بگیرد برای مخاطب ایرانی قابل باورتر خواهد بود و عملا این فاکتوری مهم در جذب مخاطب است.

نکته: بسیاری از سریال سازان ترک در پرداختن به قصه های سبک و سطحی شان به لایه هایی از سلیقه های شرقی نزدیک به نگاه ما، نیم نگاهی دارند و عملا یکی از دلایل موفقیت سریال های ترک در درگیر کردن معدودی از مخاطبان ایرانی نگاه دم دستی و کم عمقی است که به دور از چارچوب های اخلاقی در داستان ها لحاظ می شود تا با جلوه های بصری دور از عرف و شرع مخاطب را درگیر کند. اتفاقی که نمی توان آن را یک نگاه هنری قلمداد کرد.

تلویزیون به روزهای اوج برمی گردد اگر...

تلویزیون به روزهای اوج برمی گردد اگر قرار باشد به روز قواعد سریال سازی را رعایت کرده و حس رقابت با اول از همه شبکه نمایش داخلی خودمان و رسانه ها و مدیاهای موجود را حس کند.

به هر حال امروز تمام فضای مجازی، مدیاهای مختلف، سریال های تولید شده در اقصی نقاط دنیا در دسترس مخاطب ایرانی است، او حق انتخاب دارد و قطعا برای پر کردن فضای خالی زندگی اش به سراغ بهترین می رود و اگر بر این مبنا بخواهد انتخاب کند حتما مخاطب برخی از سریال های ضعیف تلویزیون داخلی نخواهد بود چرا که تلویزیون نیازمند یک خانه تکانی جدی در حوزه سریال سازی است چرا که این روزها مخاطبان تلویزیون با توقع بالاتری پای رسانه می نشینند.

قصه، کارگردانی، بازیگری، جلوه های بصری و حتی شارپ لس تولیدات سیما از سوی عام ترین مخاطبان تلویزیون مورد بررسی و نقد قرار می گیرد. مخاطب امروز روی کشش قصه و پاره های دراماتیک و حتی گره های داستان نظر کارشناسی دارد و نمی توان او را با قصه های باسمه ای درگیر و پای جعبه جادویی نگه داشت. قطعا تلویزیون برای حفظ مخاطبش به خصوص در حوزه سریال باید رقابت را بیخ گوش خودش حس کند و مراقبت کند از اعتمادی که امروز، شاید بیش از قبل مخاطبش به او نشان می دهد. 

و حرف آخر این که تلویزیون امروز در جایگاهی قرار دارد که به لحاظ نیروی انسانی به سینما و شبکه نمایش خانگی هنرمند صادر می کند. هنرمندی که علاقه مند است در  رسانه مطبوعش جذب مخاطب کند اگر شرایط را مساعد ببیند.