حبیب اسماعیلی، تهیه‌کننده سینما، در گفت‌وگو با خبرنگار برنا اظهار داشت: ساخت یک فیلم سینمایی در قسمت‌های متعدد در همه جای دنیا مرسوم است و بعضاً شاهد هستیم که فیلم‌هایی ساخته می‌شوند که در چند قسمت ساخته شده و قسمت‌های بعدی‌شان فروش بیشتری نیز دارد اما در ایران این روند به شکلی حرفه‌ای دنبال نمی‌شود و معمولاً پس از ساخت یک اثر سینمایی و استقبال مردم از آن عوامل سازنده، از جمله کارگردان و تهیه‌کننده به فکر ساخت قسمتی دیگر می‌افتند.

اسماعیلی خاطرنشان کرد: ساخت یک اثر سینمایی در قسمت‌های بعدی نیازمند نوآوری است و اگر قرار است قسمت دوم یک فیلم، شبیه همان قسمت اول باشد هیچ لزومی به ادامه ساخت آن نیست. در سینمای ما نیز این مسأله کاملاً مشهود است و ما بارها شاهد ساخت قسمت‌های تکراری بر یک فیلم بودیم که شاید به دلیل عنوانشان در قسمت اول مورد استقبال قرار گرفته‌اند اما مخاطبان را نتوانسته‌اند راضی کنند و این باعث می‌شود که لطمه‌ای جدی به سینما وارد شود.

وی افزود: تکرار یک اثر سینمایی مطمئناً اتفاق خوشایندی نیست و بیهوده به نظر می‌رسد. وقتی قرار است فیلمی تکراری صرفاً با هدف فروش بالا بسازیم بهتر است این فیلم ساخته نشود چرا که در این صورت مخاطبان را نسبت به سینما بی‌اعتماد کرده‌ایم. معمولاً فیلم‌های سینمایی چند قسمتی در ایران با این فرمول ساخته می‌شود که پس از بازخورد خوب در قسمت اول طرحی دیگر نوشته می‌شود، تهیه‌کننده برآورد بودجه می‌کند و بعد تصمیم به ساخت گرفته می‌شود. این اتفاق در سریال‌های ما نیز رخ می‌دهد و بهتر است برای به‌دست آوردن درآمد بیشتر به کش‌دار کردن فیلمنامه‌هایی که از آنها جواب گرفته‌ایم فکر نکنیم.

تهیه‌کننده فیلم سینمایی «خرگیوش» اظهار داشت: بارها شاهد بودیم یک فیلم موفق با توجه به اینکه عنوانش به نوعی تبدیل به یک برند موفق شده در قسمت بعدی ساخته می‌شود و به نوعی مخاطبان را برای جلب توجه گول می‌زند. این اتفاق معمولاً برای فیلم‌های کمدی بیشتر می‌افتد و همین مسأله نیز می‌تواند دلیلی بر پایین آمدن کیفیت فیلم‌های کمدی و طنز ما شود.

این تهیه‌کننده در پایان تأکید کرد: ما در سینمای‌مان تعدادی فیلم‌های موفق داشته‌ایم که در چند قسمت ساخته شده و تعداد فیلم‌های ناموفق نیز بسیار بالا بوده و این مسأله فرمول مشخصی برای ما ندارد که بخواهیم آن را دنبال و قضاوت کنیم. برخی فیلم‌های چند قسمتی آثار قابل قبولی هستند و برخی واقعاً فیلم‌های ضعیف و ناموفقی هستند که هیچ ارزش و اعتبار سینمایی ندارند.