رضا سعیدی‌پور، در گفت‌وگو با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا، با اشاره به وضعیت فروش فیلم‌های غیرتجاری گفت: یکی از نگرانی‌های من این است که فیلم‌های فرهنگی و هنری که هدف تجاری ندارند اما از لحاظ محتوا و ساخت قوی هستند، مورد استقبال مخاطبان قرار نمی‌گیرند. برای مثال ما در سینما سازندگانی مثل منیژه حکمت داریم که فیلم‌های فرهنگی و هنری بسیار خوبی ساخته اما نفروخته است. همه بلد هستند فیلمی بسازند که بفروشد اما ساخت فیلم فرهنگی و خوب که در تاریخ ماندگار شود، کار هر کسی نیست.

او ادامه داد: وجود فیلم شکست خورده در گیشه هیچ اثر منفی در کارنامه سازنده ندارد. چون فیلم‌های بسیاری هستند که خوب ساخته شدند اما نمی‌فروشند و انتظار سازنده را برآورده نمی‌کنند. این دلیل نمی‌شود که ما ساخت آثار خوب را کنار بگذاریم و به سمت فیلم‌های تجاری رویم. آثار یک تهیه‌کننده شناسنامه اوست، پس طبیعی است که تلاش می کند فیلم‌هایی بسازد که حتی اگر نفروشد از نظر هنری غنی باشد.

مدیر پردیس سینمایی ایران مال در مورد اهمیت گیشه برای تهیه‌کنندگان اظهار کرد: هر تهیه‌کننده‌ای که فیلم می‌سازد سعی می‌کند گیشه خوبی هم داشته باشد و بتواند حداقل هزینه خود را دربیاورد اما این مسئله مثل هندوانه‌ای در بسته است و نمی‌توان به راحتی گیشه خوب برای فیلمی پیش بینی کرد. تمام این مسائل بستگی به این دارد که یک فیلم خودش را چه جوری نشان دهد و چقدر بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند.

سعیدی‌پور در پایان اظهار کرد: اینکه می‌گویند بعضی از کارگردانان بفروش هستند را قبول ندارم. سینما یک منو است که باید همه مدل فیلم برای هر  ذائقه‌ای داشته باشد، بنابراین نمی‌توان فقط به جنبه فروش آن اهمیت داد و باقی مسائل را نادیده گرفت.

چرخ سینما فقط با فیلم های تجاری می چرخد!

منصور لشکری قوچانی با اشاره به شکست فیلم‌های سینمایی در گیشه گفت: در حال حاضر از 57 فیلمی که امسال اکران شده است، فقط 5 فیلم توانسته هزینه خود را دربیاورد. حتی فیلم‌های «شبی که ماه کامل شد» و «متری شیش و نیم» هم ضرر کردند. این درصورتی است که بودجه اکثر فیلم‌ها از دولت و سر سفره مردم تامین می‌شود، مگر اینکه فردی درآمد نامحسوس داشته باشد و فقط بخواهد از اسمش برند بسازد.

تهیه‌کننده فیلم «قاتل اهلی» درمورد تاثیر وجود فیلم شکست خورده در کارنامه هنری یک فیلمساز بیان داشت: در ایران اینگونه نیست که اگر تهیه کننده‌ای فیلمش نفروشد، دیگر هیچ فیلمی را نسازد. ما تهیه کنندگانی را داریم 4 یا 5 فیلم‌شان ضرر مالی داده اما همچنان فیلم می‌سازد یا کارگردانانی که هنوز فیلم‌شان اکران نشده اما فیلم بعدی را شروع می‌کنند.

او ادامه داد: خوشبختانه من تا حالا ضرر نکردم اما دلیل اینکه این سال‌ها کم کار شدم این است که سرمایه‌گذاری در سینمای ایران مساوی است با ضرر. با توجه به وضعیت اقتصادی موجود در جامعه اگر کسی هر فیلمنامه‌ای را بسازد تقریبا ضرر خواهد کرد مگر اینکه بخواهد استفاده دیگری کند.

لشکری قوچانی در ادامه با اشاره به رسالت اصلی سینما اظهار کرد: من معتقدم سینما یک کالای فرهنگی است اما یک‌سری افراد آن را منبع درآمد خود قرار دادند که این هم به فرهنگ جامعه لطمه می‌زند و هم سطح سلیقه مردم را پائین می‌آورد. کسانی که الان کار می‌کنند فقط به جنبه تجاری اهمیت می دهند و برایشان فرق ندارد برج بسازند یا فیلم سینمایی. اینکه می‌گویند برخی کارگردانان بفروش هستند را قبول ندارم اما متاسفانه چرخه سینما از راه فیلم های تجاری می‌چرخد.

شراکت بازیگران در سود و زیان فیلم به نفع سینماست!

رضا رخشان در مورد منبع تامین هزینه‌های فیلمسازی گفت: من همیشه در مسیر کار حرفه ای، سعی کردم فیلمی بسازم که بتواند تماشاگران را جذب کند و هزینه های ساخت خود را دربیاورد اما وقتی فیلمی ضرر می‌دهد دیگر نمی‌شود کاری کرد. در این شرایط سرمایه‌گذار فیلم، برای کارهای بعدی نمی‌آید و سرمایه‌گذاری نمی‌کند.

او ادامه داد: فاکتورهایی که برای ساخت فیلم به آن توجه می‌کنم، قصه و فیلمنامه است. بعد از فیلمنامه قوی، بازیگر اهمیت ویژه ای دارد. درواقع این دو عامل لازم و ملزوم یکدیگر هستند. اگر فیلمی قصه قوی داشته باشد اما هیچ بازیگر چهره‌ای در آن بازی نکند، دیده نمی‌شود و درمقابل اگر فیلم پر از ستاره باشد اما قصه پرکشش و جذاب نباشد، شکست می‌خورد.

تهیه کننده فیلم «هزارپا» تصریح کرد: متاسفانه وضعیت به گونه ای است که تهیه کنندگان شخصی نمی توانند کار کنند. دلیلش هم افزایش سرسام آور هزینه ها به ویژه دستمزد بازیگران است. افزایش دستمزد بازیگران در چند سال اخیر باعث شده به سینمای ایران ضرر وارد شود، چون فیلم ها هزینه خود را در نمی آورند.

او افزود: به نظر من بهترین راه حل این است که بازیگران در ساخت فیلم شراکت کنند. به این صورت که هم یک درصدی دستمزد بگیرند و هم سرمایه گذاری کنند. در این شرایط اگر فیلم شکست بخورد بازیگر هم سهیم می شود و فقط تهیه کننده متضرر نمی شود. اگر این شرایط ایجاد شود یک برد دو طرفه است و این به نفع سینماست.

رضا رخشان در پایان اظهار کرد: ما الان بیش از هر چیزی نیاز به قصه و فیلمنامه خوب و قوی داریم که با هزینه کم ساخته شود و حتی بدون حضور بازیگر چهره بفروشد اما متاسفانه بسیار کم است. اگر قصه خوب وجود نداشته باشد هر کارگردانی هم که بیاید نمی تواند آن را دربیاورد. کارگردانان بفروش داریم اما تعدادشان بسیار کم است و نمی توان با قاطعیت گفت فقط حضور آنها باعث موفقیت فیلم می شود.

خبرنگار: الهام مرادی

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: