به گزارش خبرگزاری برنا در هرمزگان،به استناد آمارهای منتشره نرخ های بیکاری و تورم توسط مرکز آمار ایران، در فضای مجازی شاخص فلاکت استان های کشور بر اساس جمع جبری دو شاخص مذکور در بازه زمانی متفاوت محاسبه و انتشار یافته است که لازم است جهت تنویر افکار عمومی و ارائه تصویر واقعی از اقتصاد استان مطالب زیر مطرح گردد:

1ـ شاخص های بازار کار:

ارزیابی بازار کار مبتنی بر محاسبه و اندازه گیری نرخ بیکاری، نرخ مشارکت اقتصادی و نسبت اشتغال می باشد و بررسی یک شاخص به تنهایی نماینده خوبی برای رصد بازار کار و وضعیت اقتصادی نبوده و از روایی لازم برخوردار نمی باشد. از آنجائیکه نرخ بیکاری فصل تابستان سال 1399 در محاسبه شاخص فلاکت مورد استفاده قرار گرفته، موارد ذیل متذکر می گردد:

1-1- نرخ بیکاری :

در فصل تابستان نرخ بیکاری استان هرمزگان برابر 3/13 درصد و این استان از نظر نرخ بیکاری در بین استان های کشور در جایگاه پنجم قرار گرفته و در مقایسه با فصل مشابه سال گذشته روند کاهشی طی کرده است. ولیکن بالا بودن آن ناشی از عدم رونق کسب و کار و از دست دادن فرصت شغلی نبوده  بلکه به واسطه افزایش امید دستیابی به کار، رشد و سر زندگی افراد در سنین کار بوده که این موضوع در افزایش نرخ مشارکت اقتصادی استان مشهود است.

2-1- نرخ مشارکت اقتصادی:

نرخ مشارکت اقتصادی استان در این فصل 6/50 درصد بوده و استان در این شاخص جایگاه اول کشور راکسب نموده و از میانگین ملی نیز فراتر رفته است. رشد این شاخص نشان از افزایش تقاضای افراد برای جستجوی کار، حضور متقاضیان واجد شرایط در فضای کسب و کار و عرضه نیروی کار استان می باشد. بنابراین افزایش نرخ مشارکت اقتصادی در پایان فصل تابستان سال جاری نسبت به فصل مشابه سال گذشته نشان از بهبود فضای کسب و کار و افزایش جمعیت فعال در سن کار استان می باشد.

3-1- نسبت اشتغال:

 این شاخص که گویای ایجاد اشتغال طی بازه زمانی است، در استان هرمزگان از عدد 2/41 درصد به 9/43 درصد طی یک سال گذشته افزایش یافته است که بیان کننده ایجاد 35532 نفر فرصت شغلی جدید در استان بوده است.

 

2ـ نرخ تورم:

اصولاً نرخ تورم در ادبیات اقتصادی به تغییرات شاخص قیمت در بازه زمانی مشخص(ماهانه، سالانه، نقطه به نقطه) اطلاق می گردد و تغییرات قیمت اقلام مصرفی و وزن آن‌ها در سبد هزینه خانوار، دو فاکتور اساسی و موثر در محاسبه تورم می‌باشند بدین لحاظ برای تحلیل دقیق تورم باید به جزئیات سبد هزینه خانوار توجه نمود. از آنجائیکه در هریک از مناطق جغرافیایی الگوی مصرف و سبد هزینه خانوارها متفاوت بوده بنابراین نمی توان یک فرضیه یکسان جهت محاسبه تورم به تمامی مناطق تعمیم داد.

 قیمت کالا در مناطق مختلف کشور با توجه به دوری استان از مرکز تولید به طور یکسان افزایش نمی یابد و کالا و خدمات در هر استان متناسب با موقعیت جغرافیایی، راه های مواصلاتی و ارتباطی، قدرت خرید مردم و .. از قیمت های متفاوتی برخوردار می باشند، بنابراین عمده تفاوت تورم مناطق مختلف را می توان در نوع سبد هزینه خانوار ناشی از مصرف و فرهنگ های متفاوت و قیمت کالاها و خدمات دانست.

3ـ جمع بندی:

1ـ در محاسبه شاخص فلاکت از دو شاخص نرخ های بیکاری و تورم در دو بازه زمانی متفاوت استفاده شده است (نرخ بیکاری به صورت فصلی ( سه ماه) و نرخ تورم به صورت سالیانه (دوازده ماهه)) وعدم تجانس زمانی دو شاخص مذکور منجر به بروز نتایج ناصحیح و مدنظر محاسبه کننده شده است.

2ـ استفاده از نرخ تورم در هریک از بازه های زمانی منتشر شده توسط مرکز آمار ایران (ماهانه، سالانه و نقطه به نقطه) منجر به نتایج متفاوتی از محاسبه شاخص فلاکت و قرار گرفتن استان در جایگاه مختلف در بین استان های کشور می گردد. بنابراین نگاه ایستا و غیر پویا به همه و یا اکثر مولفه های تاثیر گذار در رونق و رکود اقتصاد و یا سطح رفاه جامعه، موجب استنباط ناصحیح از شاخص مذکور خواهد شد.

3ـ بررسی یک شاخص مثل شاخص فلاکت به تنهایی سنجه مناسب و درستی برای بیان وضعیت اقتصادی یک جامعه تلقی نمی گردد و در کنار آن باید سایر متغیرهای کلان اقتصادی نظیر درآمد سرانه، تولید ناخالص داخلی، هزینه و درآمد خانوار و ضریب جینی را نیز در نظر گرفت.

4ـ از آنجاییکه بر اساس مبانی نظری روش های متفاوتی برای محاسبه شاخص فلاکت توسط اقتصاددانان ارائه گردیده به نظر می رسد متدولوژی مورد استفاده بسیار مکانیکی، ساده و غیر جامع می باشد ولیکن در سایر روش های محاسبه شاخص فلاکت علاوه بر نرخ های بیکاری و تورم، اثر شاخص های رشد تولید ناخالص داخلی، نرخ بهره اسمی و نرخ رشد قیمت مسکن را در نظر می گیرد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: