به گزارش سرویس ورزشی برنا، ملی پوشان والیبال در اوایل سال و از دوم خرداد وارد عرصه رقابت های بیست و پنجمین دوره لیگ جهانی والیبال شدند که این رقابت ها تا 29 تیرماه به طول انجامید و با قهرمانی تیم آمریکا به پایان رسید. اما بدون شک شگفتی آفرین بزرگ این رقابت ها تیم کشورمان بود که توانست عنوان چهارم را از آن خود کند و بالاتر از بسیاری از مدعیان جهان قرار بگیرد.

تیم ملی کشورمان با ارائه بازی های دیدنی توانست به جمع چهار تیم برتر راه پیدا کرده و رکوردهای بسیار زیادی در لیگ جهانی به ثبت برساندف از جمله اینکه: در 25 سال اخیر ایران به عنوان اولین تیم آسیایی موفق به حضور در جمع چهار تیم برتر لیگ جهانی شد. همچنین تیم ایران برای اولین بار موفق شد تیم بزرگ برزیل را شکست دهد. رکورد دیگر اینکه تیم ملی ایران برای اولین بار توانست در یک مسابقه رسمی از روسیه بیش از یک ست بگیرد. نکته مهم دیگر اینکه تیم ایران برای اولین بار موفق شد تیم هایی مانند لهستان و ایتالیا را 3- صفر شکست دهد. و در نهایت برای اولین بار بازیکنان ایرانی موفق شدند در جوایز انفرادی جایی در بین بزرگان والیبال داشته باشند و سعید معروف به عنوان بهترین پاسور لیگ جهانی امسال انتخاب شد.

عملکرد تیم ملی ایران کاملا قابل دفاع و غرور آفرین بود و کادر فنی و مسئولان فدراسیون می توانند این ادعا را داشته باشند که برنامه ریزی های آنها نتیجه داده و تیم ایران روند رو به رشدی را دنبال کرده است. ظهور پدیده هایی همچون شهرام محمودی، مجتبی میرزاجانپور، میلاد عبادی پور و ... می تواند آینده والیبال ایران را تامین و تضمین نماید. در لیگ جهانی 2014 برای اولین بار ضعف در حمله از منطقه چهار با حضور بازیکنی به نام مجتبی میرزاجانپور و میلاد عبادی پور در تیم ملی ایران مشاهد نشد و این دو بازیکن توانستند پا به پای بازیکنان بزرگ جهان والیبال اسپک بزنند و در این زمینه مشکل تیم ایران را می توان حل شده دانست. مشکل دیگری که همیشه والیبال ایران با آن دست به گریبان بوده عدم حضور یک پشت خط زن شش دانگ در حد استانداردهای جهانی است که خوشبختانه با درخشش دو بازیکن به نام های شهرام محمودی و امیر غفور این مشکل نیز به طور کامل حل شد و اتفاقا در این دوره یکی از نقاط قوت تیم ملی بود. پاسور باهوشی به نام سعید معروف با اعتماد به نفس لازم توانست تیم ایران را رهبری نماید و بدون تردید یکی از مهمترین عوامل نتایج درخشان تیم ملی حضور این بازیکن در ترکیب تیم بوده است. نقاط قوت دیگری در تیم ملی ایران وجود داشت که از آن جمله می توان به کیفیت بسیار بالای دریافت های فرهاد قائمی، دفاع های موثر بازیکنان در مناطق 2 و 4، توپگیری های پرشمار علیزاده و ظریف اشاره کرد اما مسلما پرداختن به دستاوردها زمانی بازده بیشتری خواهد داشت که نقاط ضعف نیز گوشزد شود و سعی در ترمیم این نقاط ضعف به عمل آید.

تیم والیبال ایران پس از این رقابت های مهم پا به عرصه رقابت های قهرمانی جهان گذاشت و با اینکه برخی بازیکنان خستگی ناشی از لیگ جهانی و تمرینات فشرده را به همراه داشتند، آنجا هم نمایش های فوق العاده ای ارائه کرد و به رغم مصدومیت یکی، دو مهره اصلی خود توانست برای اولین بار حائز رتبه ششم جهان شود.

این مقام در حالی به دست آمد که اگر برخی ناداوری ها نبود شاید تیم ما در جایگاه بهتری قرار می گرفت و از سوی دیگر هیچگاه ما نتوانسته بودیم در جمع 10، 15 تیم اول دنیا قرار بگیریم.

آخرین میدان مهم والیبالیست های ما حضور در بازی های آسیایی اینچئون بود که با قهرمانی مقتدرانه شاگردان کواچ به پایان رسید تا والیبال ایران بار دیگر قدرت بلامنازع خود در قاره کهن را بر حریفان آسیایی اش دیکته کند.

تیم ما که در دوره قبلی بازی های آسیایی (گوانگ زو) در فینال به ژاپن باخته بود، در این دوره انتقام سختی از ژاپنی ها گرفت و با شکست دادن این تیم در بازی آخر، به عنوان قهرمانی و مدال طلا دست یافت.

پیشرفت چشمگیر والیبال ایران و درخشش در سال 93 قطعا انتظارات از این رشته مهیج و پرطرفدار را افزایش داده و سبب شده در سال 94 کار دشوارتری نسبت به قبل پیش روی جوانان با انگیزه والیبال ایران باشد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: