به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری برنا، احمد احمدی ورزشکار مهابادی و ملی پوش کشورمان در رشته بادبانی است که به عنوان یکی از قایقرانان برتر دنیا معرفی و از شانس‌های اول کسب سهمیه المپیک توکیو ۲۰۲۰ شده است. 

گفتگویی را با این ملی‌پوش انجام‌ دادیم که در زیر می‌خوانید.

*شیرین‌ترین و تلخ‌ترین خاطره شما از سال 98 چیست؟

تلخ‌ترین اتفاق سال 98 برای من مسابقات انتخابی المپیک در کشور ژاپن بود که در این رقابت شرایطی پیش آمد که از دست من خارج بود، سهمیه المپیک توکیو کسب نشد. من کاملا آماده بودم اما شرایطی پیش آمد که از دست من خارج بود و شد تلخ‌ترین خاطره من در سال 98. شیرین‌ترین اتفاق برای من در سال 98 سلامتی خانواده‌ام بود که خداراشکر هیچ مشکلی نداشتیم و همه سلامت بودند، این از همه چیز برای من مهم‌تر بود.

*از چه سالی و چطور وارد این رشته شدید؟

از سال 88-89 که ریاست وقت فدراسیون از کلیه ورزشکاران مستعد کشور تست گرفت. آن زمان تعداد ورزشکاران بسیار زیاد بود و حدود 700 نفر می‌شدیم که در هر استان از ما تست می‌گرفتند. با ریاست دنیامالی و همکاری رییس هیات شهر ما، بهمن تدین در این آزمون‌ها حضور پیدا کردیم و نمره قبولی گرفتیم تا برای من پس از اولین بار وارد تیم ملی بادبانی شوم.

*آیا قصد دارید پس از دوران قهرمانی در عرصه مربیگری فعالیت کنید؟

در حال حاضر برای تصمیم‌گیری در این خصوص زود است اما هر وقت که دوران ورزش قهرمانی من تمام شد راجب این سوال فکر خواهم کرد.

*چه چیزی در این رشته شما را جذب کرده است؟

این رشته المپیکی است اما در کنار یک سبک زندگی محسوب می‌شود، مانند رشته‌های دیگر نیست. رشته بادبانی سبک و نحوه زندگی روزانه، آداب و معاشرت، کار و نگاه را تغییر می‌دهد، از آن‌جایی که این رشته با طبیعت و انرژی طبیعی سروکار دارد و قدرت خدا را در دریا می‌بینیم. زمانی که این عظمت را می‌بینیم دیگر به هیچ چیز فکر نمی‌کنیم، در واقع ورزش نیست، ک سبک است که با آن خو گرفته‌ایم. بحث المپیک و قهرمانی این رشته جدا است، ورزش بادبانی در دنیا یک سبک زندگی است.

*درآمدی از این رشته دارید؟

نه واقعا درآمدی از این رشته نداشتم و تا این لحظه فقط برای رسیدن به موفقیت از خودم هزینه کردم.

*المپیک چه معنا و مفهومی برای شما دارد؟

المپیک همه محدودیت‌ها را کنار می‌گذارد، در این میادین همه مردم دنیا بدون تبعیض کنار یکدیگر جمع می‌شوند. المپیک همانطور که از اسم آن معلوم است، همبستگی در آن مهم است. المپیک بالاترین سطح ورزش در جهان است اما برای من یک میدانی است که انسان می‌تواند تجربه زیادی در آن کسب کند. المپیک واقعا انرژی خوبی دارد که به بعد معنوی ورزش بیشتر اهمیت می‌دهد.

*تعویق بازی‌های المپیک چه تغییری در برنامه‌های شما ایجاد کرد؟

شیوع ویروس کرونا تقریبا تمام رشته‌های ورزشی را تعطیل کرد، اما تعویق المپیک کلیه برنامه‌های ما را از نظر مادی و برنامه‌ریزی تمرینی تغییر دارد. چون هنوز تاریخ مسابقات انتخابی المپیک مشخص نیست، ما فقط منتظر تاریخ بعدی این رقابت‌ها هستیم تا بتوانیم برنامه بعدی خودمان را انجام دهیم.

*در حال حاضر چطور تمرینات خود را پیش می‌برید؟

فعلا ما در قرنطینه هستیم و تمریناتمان را در این شرایط پیش می‌بریم، برنامه‌هایی داریم که فقط از نظر آمادگی جسمانی بدنمان افت پیدا نکند. همچنین با مربی و ورزشکاران دیگر المپیک‌های قبلی را آنالیز می‌کنیم. واقعا شرایط سختی است و تنها خوبی آن این است که کنار ورزشکاران دیگر در قرنطینه جمع شدیم و در خصوص ورزش صحبت می‌کنیم.

*اگر ورزشکار نمی‌شدید در چه عرصه‌ای فعالیت می‌کردید؟

اگر ورزشکار نمی‌شدم، قطعا یک تاجر خوب، مدیر ورزشی موفق در سطح بالا یا یک فرد موفق در بازاریابی ورزشی بین المللی می‌شدم. کلا بحث بازارگانی مخصوصا در ورزش را خیلی دوست دارم و مدرک کارشناسی ارشد همین رشته را نیز دارم.

*مردم چه دیدگاهی نسبت به رشته شما دارند؟

قدمت این ورزش در ایران به هزاران سال پیش می‌رسد اما متاسفانه در ایران نتوانستیم این فرهنگ را در کشورمان حفظ کنیم. مردم ایران این رشته را نمی‌شناسند ولی در اروپا بسیار شناخته شده است. فقط قشر ورزشی جامعه با رشته بادبانی آشنا هستند اما اکثر مردم نسبت به آن شناختی ندارند. یکی از اهداف من در آینده این است که رشته بادبانی را در ایران گسترش دهم تا کلیه مردم ایران با این رشته آشنا شوند.

*اگر روزی مدال المپیک کسب کنید، آن را به چه کسی تقدیم خواهید کرد؟

قطعا این مدال را به مادرم و خانواده‌ام تقدیم خواهم کرد. ارزش مدال المپیک زیاد است اما مادرم زحمات زیادی برای من کشیده است، زمانی که بچه بودم پدرم را از دست دادم و او را ندیدم. در این سال‌ها مادرم زحمات زیادی برای من کشیده است تا به این نقطه برسم، بی‌شک این مدال را به مادرم تقدیم خواهم کرد.

*الگو شما در زندگی چه کسی است؟

الگو من در بحث ورزشی مربی خودم ... و ... اسلووانیایی هستند، واقعا به چشم یک الگو به آن‌ها نگاه می‌کنم.

*هدف شما در عرصه ورزش قهرمانی چیست؟

هدف من بیشتر بحث معنوی است که باید به یکدیگر کمک کنیم و فضیلت‌های انسانی را تاجایی که امکان دارد بین مردم جهان با ورزش قهرمانی توسعه دهیم، چون هیچ چیز بالاتر از آن نیست. پس از آن بحث قهرمانی است تا بتوانم در این ورزش جذاب و المپیکی بالاترین مدال‌ها را کسب کنم، پرچم عزیز ایران را در سراسر دنیا به اهتزار در بیاورم و به عنوان بنده کوچک خانواده فدراسیون قایقرانی، کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش و فرزند ایران زمین بتوانم افتخاری در عرصه ورزش کسب کنم.

*چه آرزویی در سال 99 دارید؟

آرزو دارم مردم عزیز ایران در چنین شرایط سختی امید خود را از دست ندهند و در چنین شرایطی که ویروس کرونا شیوع پیدا کرده است، سلامت بمانند. امیدوارم تمام مردم دنیا و هر کسی که درگیر این ویروس سخت است، بتواند از این مریضی دور باشد و تنی سالم داشته باشند. در سال 99 آرزوی سلامتی برای خانواده عزیزم دارم. انشاالله در این سال ورزشکاران بهترین نتایج را برای کشورمان به دست آورند و من هم جزوی از این عزیزانی باشم که می‌توانند دل مردم ایران را شاد کنند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: