به گزارش خبرگزاری برنا استان البرز، مجتبی فشی از آن جمله بازیکنانی است که از طریق آکادمیک و مسیر اصولی فوتبال را آموزش دید و به تیم ملی رسید.

با این حال وی معتقد است در شرایط کنونی فضا وشرایط برای شناسایی و معرفی استعدادهای واقعی فوتبال خیلی مهیا نیست و مسئولان وزارت ورزش وفدراسیون فوتبال باید فکری برای این وضعیت نابسامان داشته باشند.

مشکلات سرمایه گذاران در ورزش، فوتبال پایه وشرایط فعلی آن بهانه ای برای گفتگو با این پیشکسوت و سرمایه گذار بخش خصوصی شد که در ادامه می خوانید:

*در آغاز اشاره ای به سوابق خود در فوتبال داشته باشید؟

فوتبال را از کرج وزیر نظر حسین قربانی،منصور بیک وردی و رمضان کوچکی آغاز کردم ودر ادامه برای پیشرفت بهتر به تهران رفتم وکار خود را در تیم های پایه پاس وبهمن ادامه دادم.خوشبختانه در آن مقطع مورد توجه کادرفنی تیم ملی نوجوانان قرار گرفتم و برای اولین بار پس از انقلاب با حمید درخشان در جام جهانی نوجوانان حاضر شدیم.

پس از آن به عضویت تیم ملی جوانان درآمدم واین افتخار را داشتم تا شاگرد حمید علیدوستی باشم.در عرصه باشگاهی نیز سابقه بازی در تیم های پیکان، برق شیراز،صنعت نفت آبادان،داماش وچندین تیم دیگر را دارم.

 

*چرا به جای مربیگری کار ساخت و احداث اماکن ورزشی را در پیش گرفتید؟

احساس کردم می توانم در این بخش اثرگذاری بهتری داشته باشم و در حدود 15 سال است که در طراحی واحداث اماکن ورزشی فعالیت دارم.

در این سالها با احداث اولین زمین چمن سرپوشیده در کرج به نوعی موجی جدید در عرصه احداث فضاهای ورزشی مدرن ایجاد کردم و خوشحالم که این حرکت سبب شد امروز شاهد ایجاد ده ها زمین چمن سرپوشیده در جای جای کشور باشیم.

*آیا این تجربیات را در اختیار دیگران هم قرار داده اید؟

بله،ایجاد فضاهای ورزشی هرچند سودآوری و ارزش افزوده دیگر فعالیت های اقتصادی را ندارد اما به واقع شیرینی وحلاوتی دارد که هرکسی وارد آن شود مجذوبش می شود.

من در طی یک دهه اخیر هر آنچه داشته ام را صرف احداث اماکن ورزشی کرده ام و امروز با افتخار عنوان می کنم یک کارآفرین وتوسعه دهنده فضاهای ورزشی هستم.در عین حال تجربیات خود را در اختیار دیگران نیز قرار داده ام و زمینه ساز احداث چندین سالن ورزشی سرپوشیده در شهرهای مختلف کشور شده ام.

 

*در مسیر سرمایه گذاری در ورزش نگاه مسئولان و مدیران شهری واستانی چگونه بوده است؟

ما هر دو وجه کار را دیده ایم و هم لبخند به لب مان آمده و هم گاهی دل شکسته شده ایم.برخی مدیران همراه بوده اند ومشوق وحامی ما در این مسیر شدند و برخی دیگر متاسفانه نه تنها کمکی نکردند بلکه سنگ اندازی داشتند.

در هر حال با همه فراز وفرودها ما این مسیر را طی کرده ایم و سرمایه مان را در بخشی به کار گرفته ایم که نیاز به هزینه کرد بالا دارد و سودآوری آن کم است اما حضور نوجوانان وجوانان در محیط های ورزشی به ما انرژی میدهد و این باور را در ما تقویت می کند که راه مان را درست رفته ایم و باید آن را ادامه دهیم.

 

*توصیه شما به دولتمردان و مسئولان شهری چیست؟

نسل جدید اماکن ورزشی سازه هایی سبک هستند و با هزینه ای بسیار کمتر در زمانی کوتاه اجرا می شوند بنابراین بهتر است بخشی از اعتبارات و بودجه های عمرانی حوزه ورزش به این تیپ اماکن ورزشی اختصاص یابد و بتوان در زمان کوتاه و با اعتباری مناسب تر تعداد بالایی فضای ورزشی ایجاد کرد.

در عین انتظار داریم حمایت وتوجه بیشتری به سرمایه گذاران خصوصی شود و کمترشاهد سنگ اندازی باشیم.در شرایط کنونی کشور که اعتبارات وبودجه حوزه ورزش با محدودیت روبرو است تنها راه توسعه سرانه های ورزشی استفاده از ظرفیت بخش خصوصی است.

 

*به سراغ فوتبال پایه برویم،شرایط این بخش را چگونه ارزیابی می کنید؟

متاسفانه فوتبال کشورمان حال وروز خوشی ندارد وفوتبال پایه نیز از آن مستثنی نیست.سال های نه چندان دور اگر اعلام می شد تیمی وباشگاهی تست جذب بازیکن می گیرد با حضور در آن تست ودر صورت داشتن توانایی فنی انتخاب می شدی اما امروز این شرایط حکمفرما نیست و متاسفانه داشتن استعداد وتوانایی فنی صرفا دلیلی برای انتخاب یک نفر نیست.

الان با ورود دلال ها به فوتبال پایه آنها هستند که در مورد توانایی و انتخاب یک بازیکن حرف آخر را می زنند و اگر بازیکن پدر پولدار ودارا داشته باشد می تواند در جمع نفرات منتخب جای بگیرد.

البته منظورم این نیست که همه مربیان و باشگاه ها اینگونه هستند اما واقعیت آن است که به صرف توانایی فنی کسی نمی تواند رشد کند وباید مولفه های دیگری هم در نظر گرفت.

این وضعیت سبب افت فوتبال کشورمان شده و مشاهده میکنید که فوتبال فعلی ما از کیفیت و عیار کافی برخوردار نیست و بسیاری از شایسته ها از این دایره بیرون مانده اند .این مشکل متاسفانه به تیم های ملی ما هم رسیده و در عرصه بین المللی دچار مشکل شده ایم.

 

*از نگاه شما چه باید کرد؟

قطعا نظارت های مستمر وبرخورد با دلالی می تواند به بهبود شرایط کمک کند. باشگاه ها باید به سمت کیفی سازی و شفافیت بروند و با دوری کردن از فضای سوداگری دلالان بستر را برای رشد شایسته ها مهیا کنند.

در عین حال معتقدم تعداد بالای مدارس فوتبال نیز باید تعدیل شود و اجازه فعالیت به هر کسی برای آموزش فوتبال ودایر کردن مدرسه فوتبال داده نشود.

به شخصه شاهد بوده ام که فردی که اسم خود را مربی گذاشته بود با کت وشلوار وکفش رسمی به بچه ها تمرین می داد واین نشان می دهد ما در حوزه ارزیابی ونظارت خوب عمل نکرده ایم.

 

وصحبت پایانی شما؟

ورزش فضای مقدسی داردو باید همه کسانی که در آن حضور دارند اخلاق را سرلوحه کار خود قرار دهند.در عین حال معتقدم برای توسعه ورزش می بایست دلسوزان و علاقمندان را جذب کرد و خدای نکرده نباید زمینه دلسردی آنها را فراهم کرد.

 

 

 

 

 

 

 

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: