به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری برنا؛ مشخصه اصلی پوکی استخوان کاهش تراکم توده استخوانی و افزایش شکنندگی اسکلتی است که به افزایش خطر شکستگی استخوان منجر می شود. این بیماری استخوان ها را تضعیف کرده و آنها را در معرض آسیب دیدگی هایی قرار می دهد که برای بافت استخوانی عادی رخ نمی دهند.

شکستگی ها در ستون فقرات، کفل و مچ دست ها شیوع بیشتری دارند. به گفته موسسه ملی سلامت آمریکا، تخمین زده می شود که بیش از 53 میلیون نفر تنها در این کشور به پوکی استخوان مبتلا بوده یا به واسطه توده استخوانی کم در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.

عوامل خطر برای پوکی استخوان

در افرادی با تراکم استخوانی کاهش یافته مواردی مانند زمین خوردن، برخورد با چیزی دیگر، یا حتی ضربه های آرام می توانند به شکستگی استخوان منجر شوند. همه حالت شدید این کمبود را تجربه نمی کنند، اما برخی عوامل خطر می توانند فرد را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پوکی استخوان قرار دهند.

یک رژیم غذایی با محتوای کلسیم کم

عادات غذایی می توانند خطر پوکی استخوان را افزایش دهند. یک رژیم غذایی حاوی کلسیم و ویتامین D ناکافی به ضعف استخوان ها منجر خواهد شد. کلسیم ساختار استخوان را شکل می دهد و ویتامین D به حفظ قدرت و استحکام آن کمک می کند.

محصولات لبنی سرشار از کلسیم هستند و برخی محصولات غیرلبنی نیز حاوی کلسیم افزوده شده هستند. اما شما می توانید مصرف مکمل ها را نیز مد نظر قرار دهید. در حالت ایده آل، دریافت این ماده معدنی باید بیشتر از منابع طبیعی یعنی از طریق غذا باشد.

ویتامین D در ماهی های چرب مانند سالمون و تن وجود دارد و همچنین به برخی انواع شیر و غلات صبحانه نیز اضافه می شود. همچنین، با قرار گرفتن پوست در معرض نور خورشید این ویتامین در بدن انسان تولید می شود. البته از قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید باید پرهیز کرد تا با آفتاب سوختگی مواجه نشوید.

یک سبک زندگی کم تحرک

یک سبک زندگی کم تحرک شامل بی تحرکی های طولانی مدت استخوان ها را تضعیف می کند. شرایطی مشابه برای افرادی که مجبور هستند به واسطه بیماری یا پس از عمل جراحی دوره های طولانی را در تختخواب سپری کنند نیز صادق است.

توجه به این نکته اهمیت دارد که استخوان ها با انجام ورزش قوی‌تر می شوند. تمرینات ورزشی قدرتی و کار با وزنه از جمله بهترین گزینه ها در این زمینه هستند. از فعالیت های خوب برای تقویت استخوان ها می توان به پیاده‌روی، دویدن، بالا رفتن از پله، تنیس، رقص، و بدنسازی اشاره کرد.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن به همان اندازه که برای قلب و ریه ها مضر است می تواند به استخوان ها نیز آسیب برساند. زنانی که سیگار می کشند در مقایسه با افراد غیرسیگاری دارای سطوح پایین‌تر هورمون استروژن هستند و اغلب یائسگی را زودتر تجربه می کنند.

همچنین، افراد سیگاری کلسیم کمتری از رژیم غذایی خود دریافت می کنند. زمانی که سطوح پایین استروژن با کمبود کلسیم ترکیب می شود، بازسازی هر گونه آسیب به واسطه افزایش سن برای استخوان ها تقریبا غیرممکن می شود. از این رو، سیگار کشیدن یک عامل خطر جدی برای پوکی استخوان محسوب می شود.

مصرف الکل

مصرف الکل می تواند خطر تحلیل استخوانی و شکستگی های استخوان را افزایش دهد. نوشیدن الکل می تواند به تغذیه نامناسب و افزایش خطر زمین خوردن نیز منجر شود و سلامت کلی انسان را تحت تاثیر قرار می دهد.

افراد معتاد به الکل مستعد نارسایی کبدی، بیماری قلبی‌عروقی و اختلالات سیستم عصبی مرکزی و محیطی هستند.

استفاده از دارو

استفاده بلند مدت از برخی داروها مانند گلوکوکورتیکوئیدها، ضد اسیدهای حاوی آلومینیوم، برخی روش های درمان سرطان، میزان بیش از حد هورمون تیروئید و برخی داروهای ضد تشنج می تواند به تحلیل تراکم استخوانی و افزایش خطر شکستگی های استخوان منجر شود.

همه داروها از عوامل خطر برای پوکی استخوان نیستند، اما آنها باید توسط پزشک و پس از ارزیابی تعاملات و شرایط هر بیمار تجویز شوند. پزشکان نباید دارویی را تجویز کنند که به عنوان مثال یکی از عوارض جانبی آن کاهش سطوح کلسیم است. هنگام تجویز داروها برای زنان یائسه نیز باید احتیاط بیشتری صورت بگیرد.

دیگر عوامل خطر مرتبط با پوکی استخوان

زنان به واسطه جنسیت خود با احتمال بیشتر ابتلا به پوکی استخوان مواجه هستند. آنها دارای بافت استخوانی کمتری متناسب با بدن خود هستند، و به واسطه تغییراتی که طی دوران یائسگی رخ می دهند، تحلیل رفتن سریع‌تر آن نسبت به مردان را تجربه می کنند.

همچنین، خطر ابتلا به پوکی استخوان با افزایش سن بیشتر می شود. تمام بافت های بدن به طور طبیعی با افزایش سن تراکم خود را از دست داده و نازک‌تر و ضعیف‌تر می شوند. این شرایط در افرادی با چارچوب بدنی کوچک‌تر بیشتر به چشم می آید.

به همین ترتیب، سابقه خانوادگی شکستگی های زودهنگام یا بدون دلیل مشخص استخوان یک عامل خطر محسوب می شود.

تغییر عوامل خطر برای پیشگیری از پوکی استخوان

پوکی استخوان شرایطی است که کیفیت زندگی یک فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. پیش بینی ابتلا به این بیماری در آینده دشوار است، اما با شناسایی عوامل خطر و رسیدگی به آنها می توان احتمال ابتلا به پوکی استخوان را کاهش داد.

شما نمی توانید برخی موارد مانند جنسیت یا افزایش سن را تغییر دهید. با این وجود، امکان کنترل بر برخی عوامل خطر وجود دارد. به عنوان مثال، شما می توانید یک رژیم غذایی سالم‌تر را دنبال کرده، ورزش کنید، به میزان کافی در برابر نور خورشید قرار بگیرید، و مصرف تنباکو و الکل را کنار گذاشته یا محدود کنید. عوامل خطر برای پوکی استخوان

در افرادی با تراکم استخوانی کاهش یافته مواردی مانند زمین خوردن، برخورد با چیزی دیگر، یا حتی ضربه های آرام می توانند به شکستگی استخوان منجر شوند. عوامل خطر برای پوکی استخوان می تواند شیوع بیشتر این بیماری در برخی گروه های جمعیتی خاص را توضیح دهند. پوکی استخوان یک بیماری شایع در جهان است که می تواند هم مردان و هم زنان را تحت تاثیر قرار دهد.

به گزارش «شیعه نیوز»، مشخصه اصلی پوکی استخوان کاهش تراکم توده استخوانی و افزایش شکنندگی اسکلتی است که به افزایش خطر شکستگی استخوان منجر می شود. این بیماری استخوان ها را تضعیف کرده و آنها را در معرض آسیب دیدگی هایی قرار می دهد که برای بافت استخوانی عادی رخ نمی دهند.

شکستگی ها در ستون فقرات، کفل و مچ دست ها شیوع بیشتری دارند. به گفته موسسه ملی سلامت آمریکا، تخمین زده می شود که بیش از 53 میلیون نفر تنها در این کشور به پوکی استخوان مبتلا بوده یا به واسطه توده استخوانی کم در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.

عوامل خطر برای پوکی استخوان

در افرادی با تراکم استخوانی کاهش یافته مواردی مانند زمین خوردن، برخورد با چیزی دیگر، یا حتی ضربه های آرام می توانند به شکستگی استخوان منجر شوند. همه حالت شدید این کمبود را تجربه نمی کنند، اما برخی عوامل خطر می توانند فرد را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پوکی استخوان قرار دهند.

یک رژیم غذایی با محتوای کلسیم کم

عادات غذایی می توانند خطر پوکی استخوان را افزایش دهند. یک رژیم غذایی حاوی کلسیم و ویتامین D ناکافی به ضعف استخوان ها منجر خواهد شد. کلسیم ساختار استخوان را شکل می دهد و ویتامین D به حفظ قدرت و استحکام آن کمک می کند.

محصولات لبنی سرشار از کلسیم هستند و برخی محصولات غیرلبنی نیز حاوی کلسیم افزوده شده هستند. اما شما می توانید مصرف مکمل ها را نیز مد نظر قرار دهید. در حالت ایده آل، دریافت این ماده معدنی باید بیشتر از منابع طبیعی یعنی از طریق غذا باشد.

ویتامین D در ماهی های چرب مانند سالمون و تن وجود دارد و همچنین به برخی انواع شیر و غلات صبحانه نیز اضافه می شود. همچنین، با قرار گرفتن پوست در معرض نور خورشید این ویتامین در بدن انسان تولید می شود. البته از قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید باید پرهیز کرد تا با آفتاب سوختگی مواجه نشوید.

یک سبک زندگی کم تحرک

یک سبک زندگی کم تحرک شامل بی تحرکی های طولانی مدت استخوان ها را تضعیف می کند. شرایطی مشابه برای افرادی که مجبور هستند به واسطه بیماری یا پس از عمل جراحی دوره های طولانی را در تختخواب سپری کنند نیز صادق است.

توجه به این نکته اهمیت دارد که استخوان ها با انجام ورزش قوی‌تر می شوند. تمرینات ورزشی قدرتی و کار با وزنه از جمله بهترین گزینه ها در این زمینه هستند. از فعالیت های خوب برای تقویت استخوان ها می توان به پیاده‌روی، دویدن، بالا رفتن از پله، تنیس، رقص، و بدنسازی اشاره کرد.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن به همان اندازه که برای قلب و ریه ها مضر است می تواند به استخوان ها نیز آسیب برساند. زنانی که سیگار می کشند در مقایسه با افراد غیرسیگاری دارای سطوح پایین‌تر هورمون استروژن هستند و اغلب یائسگی را زودتر تجربه می کنند.

همچنین، افراد سیگاری کلسیم کمتری از رژیم غذایی خود دریافت می کنند. زمانی که سطوح پایین استروژن با کمبود کلسیم ترکیب می شود، بازسازی هر گونه آسیب به واسطه افزایش سن برای استخوان ها تقریبا غیرممکن می شود. از این رو، سیگار کشیدن یک عامل خطر جدی برای پوکی استخوان محسوب می شود.

مصرف الکل

مصرف الکل می تواند خطر تحلیل استخوانی و شکستگی های استخوان را افزایش دهد. نوشیدن الکل می تواند به تغذیه نامناسب و افزایش خطر زمین خوردن نیز منجر شود و سلامت کلی انسان را تحت تاثیر قرار می دهد.

افراد معتاد به الکل مستعد نارسایی کبدی، بیماری قلبی‌عروقی و اختلالات سیستم عصبی مرکزی و محیطی هستند.

استفاده از دارو

استفاده بلند مدت از برخی داروها مانند گلوکوکورتیکوئیدها، ضد اسیدهای حاوی آلومینیوم، برخی روش های درمان سرطان، میزان بیش از حد هورمون تیروئید و برخی داروهای ضد تشنج می تواند به تحلیل تراکم استخوانی و افزایش خطر شکستگی های استخوان منجر شود.

همه داروها از عوامل خطر برای پوکی استخوان نیستند، اما آنها باید توسط پزشک و پس از ارزیابی تعاملات و شرایط هر بیمار تجویز شوند. پزشکان نباید دارویی را تجویز کنند که به عنوان مثال یکی از عوارض جانبی آن کاهش سطوح کلسیم است. هنگام تجویز داروها برای زنان یائسه نیز باید احتیاط بیشتری صورت بگیرد.

دیگر عوامل خطر مرتبط با پوکی استخوان

زنان به واسطه جنسیت خود با احتمال بیشتر ابتلا به پوکی استخوان مواجه هستند. آنها دارای بافت استخوانی کمتری متناسب با بدن خود هستند، و به واسطه تغییراتی که طی دوران یائسگی رخ می دهند، تحلیل رفتن سریع‌تر آن نسبت به مردان را تجربه می کنند.

همچنین، خطر ابتلا به پوکی استخوان با افزایش سن بیشتر می شود. تمام بافت های بدن به طور طبیعی با افزایش سن تراکم خود را از دست داده و نازک‌تر و ضعیف‌تر می شوند. این شرایط در افرادی با چارچوب بدنی کوچک‌تر بیشتر به چشم می آید.

به همین ترتیب، سابقه خانوادگی شکستگی های زودهنگام یا بدون دلیل مشخص استخوان یک عامل خطر محسوب می شود.

تغییر عوامل خطر برای پیشگیری از پوکی استخوان

پوکی استخوان شرایطی است که کیفیت زندگی یک فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. پیش بینی ابتلا به این بیماری در آینده دشوار است، اما با شناسایی عوامل خطر و رسیدگی به آنها می توان احتمال ابتلا به پوکی استخوان را کاهش داد.

شما نمی توانید برخی موارد مانند جنسیت یا افزایش سن را تغییر دهید. با این وجود، امکان کنترل بر برخی عوامل خطر وجود دارد. به عنوان مثال، شما می توانید یک رژیم غذایی سالم‌تر را دنبال کرده، ورزش کنید، به میزان کافی در برابر نور خورشید قرار بگیرید، و مصرف تنباکو و الکل را کنار گذاشته یا محدود کنید.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: