حسین فردرو، تهیه‌کننده و کارگردان تلویزیون، در گفت‌وگو با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا، اظهار داشت: شروع هر کار با چالش‌هایی همراه است و برای موفقیت در آن به تمرین و ممارست نیاز است. شبکه نمایش خانگی به عنوان یک رسانه جدا از تلویزیون باید در ارتباط با مخاطب واکنش‌ها را ارزیابی کرده و با تحلیل و بررسی آن‌ها مسیر رشد خود را ترسیم کند.

فردرو تصریح کرد: به رسمیت شناختن شبکه‌های مستقل کاری است که باید 40 سال پیش انجام می‌شد و امروز هم اگر فضای کاری برای شبکه نمایش خانگی فراهم شود و سرمایه لازم وجود داشته باشد راه 40 ساله را در مدتی کوتاه طی می‌کنیم. برنامه‌سازها امروز باید بدون واسطه با مخاطبان خود ارتباط داشته باشند و فضای مجازی این واسطه را از بین می‌برد.

او افزود: در طول سال‌های فعالیت صداوسیما برنامه‌های بسیاری ساخته شد که مخاطبان زیادی داشت ولی به هزار دلیل جلوی پخش این برنامه‌های پرمخاطب و پرطرفدار گرفته شد و این برنامه‌ها تبدیل به نشانه‌هایی نوستالژیک برای مردم شد. آخرین نمونه را می‌توان برنامه «نود» دانست که تعطیل شد و هر چند وقت یک دلیل برای این اتفاق مطرح می‌شود. وقتی شرایط اینگونه است برنامه‌سازها می‌توانند در فضای مجازی برنامه‌هایی بسازند که به دلیل مشکلات مدیریتی حاصل زحمات‌شان نابود نشود و خودشان از اثری که تولید کرده‌اند مراقبت کنند.

این تهیه‌کننده تصریح کرد: تعداد جوانانی که علاقه‌مند به فعالیت در این حوزه هستند بسیار زیاد است و این همه جوان نمی‌تواند جذب صداوسیما شود. باید فضایی فراهم کرد که این نیروی انسانی بتواند کار کند اما متأسفانه به هر دلیلی چنین تدبیری وجود ندارد.

فردرو در ادامه اظهاراتش گفت: زمانی که ماهواره وارد ایران شد و مردم از آن استفاده کردند تلویزیون برخلاف آنچه که وانمود می‌کرد از این اتفاق خوشحال شد و من خودم به شخصه از زبان مدیران وقت تلویزیون ابراز خوشحالی را شنیدم. آن زمان این تصور به وجود آمد که حال با آمدن ماهواره تلویزیون دیگر وظیفه سرگرم کننده بودن ندارد و می‌تواند بدون داشتن این دغدغه به ساخت برنامه‌های ایدئولوژیک فکر کند. ماهواره باعث شد هنرمندان ما متضرر شوند و از آن زمان بود که اتفاقاتی مثل ممنوع بودن ساز در تلویزیون را شاهد بودیم. تلویزیون پس از ورود ماهواره به کشور گویا مسئولیت سرگرمی را به ماهواره سپرد و سرگرمی را وظیفه خود ندانست؛ به همین دلیل دیگر به هنرمند که جنبه‌ای از کار او خلق اثر جذاب است نیاز کمتری داشت و ما دیدیم که هنرمندان بسیاری ترجیح دادند که دیگر در ایران فعالیت نکنند و از کشور خارج شدند.

او افزود: تعطیلی برنامه‌های مختلف در فضای مجازی و شبکه نمایش خانگی اتفاقی ناامیدکننده است. من اطمینان دارم مدیران صداوسیما افرادی باشعور و فهمیده هستند اما آن‌ها هم گرفتار منشور صداوسیما شده‌اند و بر اساس آن منشور است که رسانه ملی اینگونه رفتار می‌کند. مدیران بیش از هر چیز دغدغه حفظ میز مدیریتشان را دارند و برای حفظ میز مدیریت هم مجبور به محافظه‌کاری هستند. منشور صداوسیما فضا را بسته کرده و شوراهای بسیار زیاد نظارت پشت مدیران را می‌لرزاند.

این تهیه‌کننده درباره مدیریت شبکه نمایش خانگی توسط صداوسیما گفت: این اتفاق باعث می‌شود قبل از هر چیز به شبکه نمایش خانگی حراست وارد شود، بعد از حراست نظارت است و بعد تجربه ثابت کرده که نابودی خواهد آمد و نمی‌دانم چرا باید جلوی افرادی که هیچ انتظاری از رسانه ملی و نهادهای دولتی ندارند را گرفت.

تهیه‌کننده برنامه «فامیلی» تأکید کرد: صداوسیما در تاریخ جمهوری اسلامی ایران به کشور ما خدمات بسیاری کرده که نباید آن‌ها را هم نادیده گرفت، مدیران تلویزیون خودشان می‌دانند که تلویزیون به چه عناصری نیاز دارد ولی متأسفانه منشور صداوسیما اجازه باز شدن فضا و بهتر شدن وضعیت را نمی‌دهد. از طرفی مسائلی وجود دارد که وضعیت را بدتر می‌کند؛ به عنوان مثال من برای ساخت یک اثر داستانی قصد داشتم خیابان‌های آمریکا را به تصویر بکشم و به مدیر شبکه گفتم که اگر قرار باشد خانم‌ها در این خیابان‌ها حجاب داشته باشند قطعاً مخاطب آن را به عنوان خیابانی در آمریکا نمی‌پذیرد. به همین دلیل ما درخواست کردیم که برای استفاده از کلاه‌گیس برای بازیگران خانم مجوز صادر شود. در آن زمان آقای دعایی به نقل از حضرت امام (ره) به ما گفتند نباید از بانوانی که به حجاب اعتقاد دارند استفاده شود و شما به عنوان کارگردان نباید مستقیم به این بانوان نگاه کنی و باید مثل مخاطبان از مانیتور این کار را انجام دهی. ما این فیلم را به همین شکل ساختیم و اثر در 16 کشور نیز پخش شد اما پس از آن تصمیم گرفتند به نوعی مدیر شبکه را از سمتش برکنار کنند، برخی همین فیلم را دستمایه کنار زدن مدیر کردند و حال پس از آن که موفق شدند خودشان نمی‌توانند همان چیزی را که با آن مدیری را برکنار کرده بودند با وجود اینکه از سوی حضرت امام (ره) هم مجوزش صادر شده، به تلویزیون برگردانند. باور کنید که نمونه‌های بسیاری در این مورد وجود دارد و مجوز بسیاری مسائل صادر شده اما از آنجا که برخی کاسه داغ‌تر از آش هستند حالا رویشان نمی‌شود از مواضع اشتباه خود کوتاه بیایند.

او افزود: متأسفانه کوچک‌ترین چیزها که بی ارزش هم هستند در تلویزیون بزرگ شده و مسائل مهم کنار گذاشته شده‌اند. در بسیاری موارد عواملی که باعث ایجاد محدودیت می‌شود، یک سوءتفاهم است. به نظر من تلویزیون باید در فضای مجازی فعالیت کند و هر شبکه بخشی از کارهایش را در فضای مجازی ادامه دهد و باید اجازه دهیم برنامه‌سازها ارتباطی مستقیم با مخاطبان داشته باشند و به جای مصادره کردن رسانه‌ها تلویزیون بهتر است به تعامل فکر کند.

فردرو در پایان اظهار داشت: تلویزیون امروز به لحاظ کمیتی در شرایط بسیار خوبی است و برنامه‌های زیادی ساخته شده و شبکه‌های بسیاری فعال هستند. یکی دیگر از اتفاقاتی که باید در رسانه ملی رخ دهد اجاره دادن شبکه‌های مختلف به مدیران است. می‌توان کانال‌های مختلف رسانه ملی را به همان شکل که در قوانین برای فعالیت شبکه‌های خصوصی وجود دارد به گروهی از مدیران مختلف اجاره داد تا این افراد با هم در رقابت قرار گرفته و خودشان به درآمدزایی شبکه‌ها فکر کنند. افرادی که تجربه دارند، ثابت کرده‌اند که در کارشان متبحر هستند و به این شرط که از جوانان هم استفاده کنند می‌توانند شبکه‌ها را در اختیار گرفته و در رقابتی که با دیگر مدیران دارند مجبور به بالا بردن کیفیت آثار تولیدی‌شان شده که در نتیجه آن مخاطب تلویزیون بیشتر می‌شود. این ایده‌ای که مطرح می‌کنم از یک الگو گرفته شده و من این را از خودم نمی‌گویم. تلویزیون می‌تواند با این روش مخاطبان بیشتری داشته باشد و ما خیلی زود اگر این اتفاق رخ دهد شاهد بیشتر شدن مخاطبان رسانه ملی خواهیم بود.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: