به گزارش برنا، پرداخت نفقه به فرزند از جمله مهم ترین وظایف والدین در قبال فرزندان است و به دلیل اینکه مسئولیت مالی خانواده در فرهنگ ما بر عهده پدر خانواده است به همین منظور او موظف به پرداخت نفقه به همسر و فرزندان خود است.

در ماده 1199 قانون مدنی، نفقه اولاد یا فرزندان بر عهده پدر آنهاست و در صورتی که پدر فوت کرده باشد یا قادر به پرداخت کردن نفقه نباشد، این وظیفه به ترتیب بر عهده اجداد پدری، مادر و اجداد مادری قرار می گیرد.

براساس ماده 1204 قانون مدنی، مصادیق نفقه شامل مسکن، البسه ، غذا و اثاث البیت، است همچنین هزینه های بهداشت و درمان، رفت آمد و آموزش و هر نیاز متعارف دیگر را  نیز می توان جزو مصادیق نفقه دانست.

اما همانطور که گفته شد، پدران وظیفه پرداخت نفقه به فرزندان خود را دارند این در صورتی است دو شرط اصلی وجود داشته باشد؛ اولا کسی که نفقه می گیرد نتواند به وسیله اشتغال به شغل خاصی وسایل معیشت خود را فراهم کند، ثانیا کسی که نفقه می‌پردازد باید استطاعت مالی داشته باشد.

درصورتی که پدر استطاعت مالی نداشته باشد، نمی توان از آن توقع پرداخت نفقه را داشت همچنین نمی توان او را به دلیل عدم پرداخت نفقه محکوم کرد.

محکومیت عدم پرداخت نفقه به فرزندان

اما پدری که استطاعت مالی داشته باشد اما از پرداخت نفقه امتناع کند براساس ماده 53 قانون حمایت از خانواده، به حسب تعزیری درجه 6 محکوم می شود و این محکومیت برابر با 6 ماه تا 2 سال حبس است و فرزندان می توانند، براساس این ماده حکم جلب پدرشان را دریافت کنند.

نفقه به کدامیک از فرزندان پرداخت می شود؟

از لحاظ عرفی، پدران باید به پسرانشان تا سن 18 سالگی و تا زمانی که در خانه‌شان مشغول به تحصیل هستند، نفقه پرداخت کنند اما بعد از این سن پدران دیگر وظیفه قانونی برای پرداخت نفقه به پسران را ندارند. اما دختران تا زمانی که ازدواج کنند، جزء افراد واجب النفقه هستند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: