به گزارش برنا؛ سیدمهدی رحمتی در نخستین تجربه سرمربیگری خود روزهای سختی را پشت سر می گذارد. او فصل را با پدیده یا همان شهرخودروی سابق درحالی آغاز کرد که تیمش هیچ ستاره بزرگی در اختیار نداشت و کاپیتان سابق استقلال و تیم ملی باید با بازیکنان جوان و کم نام و نشان کارش را پیش می برد.

بهترین گلر فوتبال ایران در 10 سال اخیر در تصمیمی ناگهانی که حتی نزدیکانش را هم شوکه کرد، سرمربیگری تیمی را قبول کرد که فصل گذشته دروازه‌بانش بود. رحمتی درحالی سرمربی شهرخودرو شد که این تیم همه بازیکنان موثر خود از محمد قاضی، محمدرضا خلعتبری، میلاد سرلک و محمدحسین مرادمند را از دست داد و باشگاه شهرخودرو هم در فصل نقل و انتقالات نتوانست بازیکن بزرگی جذب کند.

کار رحمتی در مشهد وقتی دشوارتر شد که این تیم با مشکلات مالی و مدیریتی روبه رو شد و در مقاطعی از فصل خود آقای سرمربی مجبور بود هزینه های رفت و آمد تیم را تقبل کند. رحمتی در لیگ بیستم در کلام، سرمربی پدیده است، او در لیست تیمش عنوان مدیر تیم را دارد اما در بیرون از مستطیل سبز، نقش همه را یک‌تنه به دوش می‌کشد؛ در قامت سرپرست قرارداد زمین امضا می‌کند و دنبال آن است تا اسپانسر جذب کند، در تمرینات ذهن خود را درگیر چینش ارنج تیمش دارد و در زمین بازی هم با مصائب مختلفی از جمله اخراج بازیکن و 10نفره شدن و .... ناشی از جوانی زیاد تیمش دارد.

حتی وقتی قبل از بازی با سایپا در نیم فصل اول پدیده را به دلیل بدهی به ورزشگاه امام رضا (ع) راه ندادند خود رحمتی شخصا آستین بالا زد و کاری کرد که تیمش وارد ورزشگاه شود. در واقع رحمتی این روزها در مشهد حتی شانه زیر بار مسئولیت‌هایی داده که واقعا در حیطه وظایف او نیست اما مسئولان فوتبالی مشهد بارها او را به دلیل نداشتن مدرک مربیگری از دم شمشیر تیز انتقادات‌شان گذراندند و از تیمش انتقاد کردند در صورتی که اگر به جدول رده بندی نگاه کنیم می بینیم که تیم رحمتی بالاتر از تیم های متمول لیگ مثل ذوب آهن، نساجی، سایپا، پیکان، نفت مسجدسلیمان و مس رفسنجان قرار دارد و در پله هشتم جدول ایستاده است. تیم هایی که از نظر امکانات و مدیریت قابل مقایسه با شهرخودرو یا همان پدیده نیستند و اتفاقا سرمربیان کارکشته و باتجربه تری نسبت به مهدی رحمتی دارند و حتی از نظر نیروی انسانی هم قابل مقایسه با تیم مشهدی نیستند.

بدون‌ شک سیدمهدی رحمتی فکرش را هم نمی‌کرد که در سال نخست سرمربیگری‌اش این‌چنین زیربار انتقادات تند و تیز برود و به تنهایی با لشکری از منتقدین درون استانی مواجه شود و حتی برای پیدا کردن زمین تمرین و خریدن بلیت هواپیما هم خودش دست به کار شود اما با تمام این تفاسیر تیم رحمتی تاکنون فراتر از انتظار عمل کرده و نتایج خوبی گرفته است.

پدیده در حال حاضر در جدول رده بندی با تیم باتجربه و پر ستاره ای مثل فولاد خوزستان تنها 3 امتیاز فاصله دارد که بی شک یکی از دلایل مهم نتایج خوب تیم مشهدی را باید در کاریزمای سرمربی این تیم جستجو کرد.

رحمتی به خوبی از آموخته های خود در دوران بازیگری اش در دوران مربیگری استفاده می کند. رحمتی به همان اندازه که در دوران بازیگری اش جسور و جاه طلب بود در دوران مربیگری هم همین خصوصیات را دارد. رحمتی کارنامه ای پرافتخار در دوران بازیگری اش از خود باقی گذاشته است. او نزدیک به 20 سال در سطح اول فوتبال ایران و در بهترین تیم ها توپ زده و به عنوان یک گلر بیشترین تعداد قهرمانی را دارد. رکوردهایی نظیر بیشترین کلین شیت در آسیا در بین دروازه بانان ایرانی، بیشترین کلین شیت در لیگ و دربی و آمارهایی از این دست تنها بخشی از افتخارات او هستند. حالا که رحمتی را در قامت یک سرمربی می بینیم، باز هم به وضوح رگه هایی پررنگ از جاه طلبی در او به چشم می آید.

رحمتی به عنوان سرمربی یک تیم متوسط با بازیکنانی که هیچکدام فعلا ستاره نیستند، حتی در تقابل با تیم هایی مثل سپاهان، استقلال و پرسپولیس هم سیستم تدافعی و ضدفوتبال را انتخاب نکرده است. البته که او برای تبدیل شدن به یک مربی طراز اول راه درازی در پیش دارد و نیاز به تجربه و یاد گرفتن بیشتری دارد اما تا همین جای کار هم می توانیم به رحمتی نمره قبولی دهیم.

 او با حفظ پدیده با این همه مشکل و نابسامانی مدیریتی در لیگ در نخستین تجربه سرمربیگری اش نمره قبولی می گیرد اما قطعا رحمتی همانطور که در دوران بازیگری کارهای بزرگی انجام داده و رکوردهای مهمی را به نام خود ثبت کرده در مربیگری هم رویاهای بزرگی را دنبال می کند. 3/5

خبرنگار: پریسا اسلام‌زاده

وبگردی

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: