زاویه دید

مشكلات این روزهای كشتی بیش از هر عاملی به مدیریت این رشته بازمی گردد. نزدیك به دو سال است كه فدراسیون كشتی با سرپرست اداره می شود در حالیكه طبق قانون یك سرپرست حداكثر 6 ماه اجازه فعالیت قانون در راس یك فدراسیون را دارد و همین حضور طولانی مدت سبب شده تا مشكلات كشتی بیش از پیش نمایان شود. كار به جایی رسیده كه مشكلات كشتی از ناكامی گذشته و فراتر رفته است. به گونه ای كه ناكامی بدل به حدیث مكرر این روزهای كشتی ایران شده است. در یك سال اخیر تیم های ملی كشتی ما در 9 جبهه نوجوانان، جوانان و برزگسالان در دو رشته آزاد و فرنگی هیچكدام قهرمان نشده اند و این در تاریخ كشتی ایران بی سابقه بوده است. متاسفانه سوء مدیریت فدراسیون تا جایی پیش رفته كه حتی توان مدیریت بودجه را هم ندارد. در حالیكه وزارت ورزش اعلام كرده كه به دلیل اهمیت و اعتبار كشتی، این فدراسیون یكی از معدود رشته هایی بوده كه 100 درصد بودجه خود را دریافت كرده، اما مدیریت فدراسیون حتی توانایی اعزام تیم های ایران به تورنمنت های بین المللی و رسمی را هم ندارد و در نتیجه اتفاقاتی همانند فاجعه اولان باتور برای تیم نوجوانان پیش می آید و یا می بینیم كه وسایل و تجهیزات خانه كشتی را به دلیل بدهی تصرف می كنند. مسرپرست فدراسیون با انتصاب رسول خادم به عنوان مدیر تیمهای ملی كلیه اختیارات خود را به خادم واگذار كرده و می توان گفت كه سرپرست تقریبا هیچكاره است و همه تصمیمات از فیلتر رئیس كمیته تیم های ملی می گذرد و ایشان نیز به جای شایسته سالاری، بر پایه سلیق شخصی و روابط تصمیم می گیرد. از منظر فنی نیز بزرگترین مشكل كشتی ایران بی تجربگی است. متاسفانه به مربیان سازنده بی توجهی می شود و كشتی گیران نیز در جریان لیگ آنطور كه باید و شاید پرداخته نمی شود و در نتیجه در رقابتهای بین المللی و اصلی ناكامی را تجربه می كنیم. 
*اكبر فلاح-مربی و كارشناس كشتی