با کاربردهای ماهواره ایرانی «ظفر۲» بیبشتر آشنا شوید

به دنبال ادامه توسعه برنامه فضایی کشور ۳ ماهواره ایرانی «پایا»، «ظفر۲» و نمونه دوم ماهواره «کوثر» در تاریخ ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ از پایگاه فضایی وستوچنی روسیه با پرتابگر سایوز با ماموریت‌های متنوع در حوزه تصویربرداری دقیق، ارتباطات فضایی و پژوهش‌های پیشرفته به مدار لئو تزریق شدند. برای آشنایی بیشتر با این ماهواره‌های بومی اطلاعات و جزئیات ماهواره «ظفر۲» به شرح زیر است:

به گزارش برنا، ماهواره «ظفر۲» یکی از ماهواره‌های سنجشی ایران است که به سفارش سازمان فضایی ایران و توسط دانشگاه علم و صنعت ایران طراحی و ساخته شده و قرار است در مدار نزدیک به زمین (LEO) قرار گیرد. هدف اصلی از ساخت این ماهواره، توسعه توان بومی در طراحی، یکپارچه‌سازی سامانه‌های فضایی و تصویربرداری سنجشی عنوان شده است.

«ظفر۲» در کلاس وزنی ۱۰۰ تا ۱۳۵ کیلوگرم قرار دارد و از سازه آلومینیومی سبک‌سازی‌شده با تحلیل دقیق تنش و ارتعاش بهره می‌برد تا توان تحمل بار‌های مکانیکی پرتاب را داشته باشد. در بخش توان، این ماهواره به پنل‌های خورشیدی بدنه‌ثابت و باتری‌های لیتیوم-یون فضایی مجهز است. سامانه تعیین و کنترل وضعیت (ADCS) آن با استفاده از ژیروسکوپ، مگنتومتر، سنسور خورشیدی، چرخ‌های عکس‌العملی و مگنتورکر، امکان کنترل سه‌محوره و پایدارسازی دقیق را برای ماموریت تصویربرداری فراهم می‌کند.

در حوزه ماموریتی، «ظفر۲» دارای دوربین تصویربرداری اپتیکی با قدرت تفکیک مکانی ۱۵ متر است که برای پایش منابع طبیعی، کشاورزی، مدیریت بحران و بررسی‌های زیست‌محیطی کاربرد دارد. داده‌های تصویری از طریق لینک مخابراتی باند S به ایستگاه‌های زمینی ارسال می‌شوند. تمرکز این پروژه بر بومی‌سازی کامل زنجیره طراحی تا انجام تست‌های محیطی از جمله حرارتی، خلا و ارتعاش، نقش مهمی در ارتقای فناوری فضایی دانشگاه‌محور کشور داشته است.

ماهواره «ظفر۲» همچنین به محموله ذخیره و ارسال (S&F) مجهز است که شامل بخش فضایی و هندست زمینی می‌شود. این محموله امکان پخش همگانی پیام، ارتباط صوتی یک‌طرفه بلادرنگ بین کاربران هم‌زمان در رؤیت ماهواره و ارسال پیام به‌صورت ذخیره و ارسال غیرمستقیم را فراهم می‌کند. این سامانه دارای دو وضعیت عملیاتی «ذخیره و ارسال» و «بلادرنگ» است که انتخاب آنها به درخواست کاربر بستگی دارد. هر کاربر به‌طور متوسط حدود ۱۱۲ ثانیه در هر گذر می‌تواند با ماهواره ارتباط برقرار کند و برای این ماموریت، ۲۵۶ کاربر تعریف شده است.

علاوه بر این، محموله تحقیقاتی تشعشعات فضایی (SPU) برای اندازه‌گیری دوز یونیزه‌کننده پرتو‌های کیهانی و بررسی اثر آنها بر تراشه‌های نیمه‌هادی و حافظه‌های SRAM در نظر گرفته شده است. این محموله با استفاده از یک تراشه FPGA مرکزی، داده‌های دریافتی از ۸ سنسور دوز و ۵ سنسور دما را ثبت کرده و نرخ واژگونی بیت در حافظه‌ها را پایش و گزارش می‌کند.

پس از گذشت چند روز از پرتاب این ماهواره‌ ستار هاشمی، وزیر ارتباطات اعلام کرد: «داده‌ها و سیگنال‌های دریافتی نشان‌دهنده برقراری ارتباط پایدار و مناسب این ماهواره‌ها با ایستگاه‌های زمینی کشور است. در گذر ماهواره‌ها از فراز ایران، امکان ارتباط کامل با آنها فراهم بوده و زیرسامانه‌ها به‌صورت مرحله‌ای در حال فعال‌سازی هستند.»

انتهای پیام/