«غبار میمون» فیلمی براساس پروندههای واقعی؛ معیریان: تریلر سینمایترین ژانر سینماست
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگو هنر برنا؛ نشست رسانهای فیلم «غبار میمون» با حضور آرش معیریان کارگردان، سعید مرادی تهیهکننده، امیرعلی بوالی نویسنده، امیر ولیخانی طراح جلوههای ویژه و طراح صحنه و لباس فیلم، امروز ۱۱ بهمن ماه ۱۴۰۴ در پردیس ملت برگزار شد.
مدیریت و اجرای این نشست بر عهده محمود گبرلو بود.
آرش معیریان کارگردان فیلم در ابتدای نشست گفت: من حدود ۳۵ سال است که در سینما کار میکنم. از گذشته عاشق فیلم و سریال در همه ژانرها بودم و همه ژانرها را کار کردهام.
وی اضافه کرد: در این سالها اکثر کارهایم کمدی بوده اما لابه لای آنها ژانرهای مختلف را هم تجربه کردهام. فیلمنامه «غبار میمون» بسیار من را جذب کرد هر ژانر ریتم و جهان خاص خود را دارد و این ژانر سینماییترین فرم است.
معیریان درخصوص تفاوت این اثر با آثار قبلیاش توضیح داد: من توقع ندارم مخاطبان آثار قبلی من به همان اندازه این فیلم را هم دوست داشته باشد اما امیدوارم قابلیت متن را به تصویر کشیده باشیم چراکه ژانر تریلر سیاسی پلیسی یکی از ژانرهای جذاب است.
در ادامه سعید مرادی، تهیهکننده با اشاره به چالشهای ساخت فیلم گفت: ما در پیش تولید بودیم که با جنگ ۱۲روزه مواجه شدیم و کار متوقف شد بعضی از عوامل ما انصراف دادند و ما پیش تولید دیگری را اعمال کردیم. ما در ارمنستان کار را پیش برده بودیم اما دوباره برنامهریزی کردیم و خدا را شکر با چالش دیگری مواجه نشدیم.
پس از آن امیر بوالی، نویسنده فیلم عنوان کرد: اکشن در بین ژانرها بسیار جذاب است و دغدغه من بود که در این ژانر کار کنم. اینکه نیروی امنیتی چگونه باید ترسیم شود و در این فضا کار کند همه جزو نکاتی بود که دوست داشتم به آن بپردازم.
معیریان درباره فیلمنامه این اثر اظهار کرد: با فیلمنامه «غبار میمون» وارد جهانی شده بودم که برایم غریب بود و دوست داشتم از جهان فیلمنامه نویسنده آگاه شوم و سوالهایم جواب داده شود و در واقع عطش دانستن درباره این موضوع، بیشتر از فیلمسازی بود.
بوالی درباره دسترسی به پروندههای واقعی برای ساخت فیلم گفت: تقریبا هیچ موقعیتی در فیلم وجود ندارد که ارجاع به واقعیت نداشته نباشد.
تهیهکننده فیلم نیز یادآور شد: البته فیلمنامه جهان شمولتر از این بود که با دسترسی به یک یا دو پرونده بتوان به آن رسید. ما پژوهشهای زیادی داشتیم که برای شکل گیری این فیلمنامه بسیار کمک کرد.
معیریان در خصوص سوالی درباره ضعف ساختاری فیلم و اینکه تصاویر بیشتر شبیه راش بوده است، عنوان کرد: اگر راش دیدید من عذر خواهی میکنم، با این حال این فیلمنامه هم نسخه سینمایی دارد و هم سریالی که تولید نسخه سینمایی یک دکوپاژ کاملا مجزا از سریال داشته است.
مرادی تهیهکننده کار نیز در خصوص تمایز فیلم و سریال گفت: نسخه سریالی این اثر با نام متفاوتی ارائه میشود و شاید ۱۰ درصد از موقعیتهای سریال و فیلم سینمایی مشابه باشد.
معیریان در بخش دیگر در پاسخ به پرسشی درباره بخشهایی از فیلم که کمدی ناخواسته شده است، گفت: ما با بضاعت و دانش اندک خودمان تلاش کردیم این فیلم را بسازیم و اگر خندهدار شده است من ندیدم کسی در سالن بخندد.
امیر ولیخانی، طراح جلوههای ویژه و طراح صحنه و لباس فیلم توضیح داد: ما برای فیلمبرداری به فرانسه و کشورهای دیگر نرفتیم و به صورت ویژوال این بخش ها تصویربرداری شد اما فکر میکنم بخش جلوههای ویژه فیلم باورپذیر بوده است که نسبت به آن سوالی وجود نداشت.
انتهای پیام/
